Το οροπέδιο

Το οροπέδιο

Αποτυχία!

Μετά από διαδρομή πολλών χιλιομέτρων και πάρα πολύ κόπο, κατάφερα να φτάσω στο οροπέδιο. Ήταν μαγευτικά, τα κόκκινα λουλουδάκια έδιναν όμορφες κόκκινες ανταύγειες στο απέραντο πράσινο. Το φως έπεφτε άπλετο πίσω από τα σύννεφα που βρίσκονταν στο βάθος του ορίζοντα. Ώρα να βγάλω φωτογραφίες σκέφτηκα…

Έστησα τη μηχανή πάνω στο τρίποδο, ρύθμισα μικρό διάφραγμα για να έχω όσο το δυνατόν μεγαλύτερο βάθος πεδίου, πήρα μια ανάσα και ξεκίνησα. Αποτυχία!

Τα σύννεφα φωτίζονταν τόσο έντονα από τον ήλιο, που δημιουργούσε μεγάλη αντίθεση με το έδαφος, ιδίως αυτό που βρισκόταν κοντά μου. Δοκίμασα μερικές λήψεις ακόμη αλλά όλες βγήκαν προβληματικές. Γύρισα πίσω απογοητευμένος, έθαψα τις φωτογραφίες σε ένα συρτάρι (του σκληρού μου δίσκου) όπου έμειναν για χρόνια.

Μήπως να τις «πείραζα» λίγο;

Σήμερα, χάζευα παλιές φωτογραφίες και βρήκα πάλι μπροστά μου το άλμπουμ από το οροπέδιο. Μια ιδέα στριφογύρισε στο μυαλό μου, μήπως να τις «πείραζα» λίγο; Έβαλα μπρος το ufraw και ξεκίνησα…

Προσπάθησα να μειώσω τη φωτεινότητα στα φωτεινά σημεία (σύννεφα κλπ), αυξάνοντας παράλληλα τη φωτεινότητα στα σκοτεινά σημεία (το έδαφος κοντά μου). Από κάποια στιγμή και μετά, άρχισε να μοιάζει με «κανονική» φωτογραφία τοπίου.

Το αποτέλεσμα δεν είναι ιδανικό, όμως κάτι σώθηκε να μου θυμίζει το υπέροχο οροπέδιο. Δυστυχώς, το μόνο που δεν κατάφερα ήταν να κάνω τα κόκκινα λουλουδάκια να ξεχωρίζουν, όπως την ημέρα που τα είχα ζωντανά μπροστά μου.

Advertisements

Ψηφιακό τουμπάνιασμα

Κάποιοι φωτογράφοι έχουν δώσει νέο νόημα στην έννοια ψηφιακή επεξεργασία, τη χρησιμοποιούν παντού και πάντα στο maximum. Η φωτογραφία με φυσικά χρώματα τείνει να είναι είδος προς εξαφάνιση. Χρόνια τώρα βλέπω συνεχώς φωτογραφίες στα flickr, photo.net, fredmiranda και εσχάτως στο tumblr, δεν αντέχω άλλο να βλέπω ψεύτικα χρώματα και αφύσικες HDR λήψεις. Ήμαρτον πια!

Photo by Allard Schager

Αυτό που μου τη δίνει περισσότερο είναι όταν βλέπω καταπληκτικές φωτογραφίες με φοβερό κάδρο και φωτισμό, τουμπανιασμένες με το φότοσοπ. Μου θυμίζουν τις τηλεοράσεις στα ράφια των καταστημάτων ηλεκτρονικών που τις έχουν σε ειδική ρύθμιση με πειραγμένα χρώματα και άπειρο κοντράστ. Δεν έχει σημασία ποια παίζει καλύτερα, σημασία έχει να τραβάει την προσοχή του πελάτη ένα χρωματιστό υπερθέαμα.

Όταν επεξεργάζομαι τις φωτογραφίες μου -κυρίως για να τις μετατρέψω από raw σε jpg-  έχω στο μυαλό μου την εικόνα που έβλεπα όταν τις τράβηξα. Τις «πειράζω» όσο χρειάζεται για να αναπαράγω αυτή την εικόνα. Μόλις φτάσω στο σωστό σημείο, σταματάω. Αν πάω λίγο παραπάνω πλέον δε μου λέει τίποτε η φωτογραφία, δεν βλέπω αυτό που με είχε παρακινήσει να κάνω το κλικ, δεν είναι δικό μου δημιούργημα.

Αν είσαι κι εσύ φίλος των υπεβολικά κορεσμένων χρωμάτων και των HDR: Δοκίμασε να ασχοληθείς με τη ζωγραφική, η φωτογραφία απλά σε περιορίζει. Δεν υπάρχει λόγος να προσπαθείς να ζωγραφίσεις πάνω από ένα τοπίο, καλύτερα να ζωγραφίσεις εξαρχής το τοπίο αυτό, όπως ακριβώς το θέλεις. Άσε που μπορεί να γίνεις διάσημος με τη ζωγραφική, ενώ με τη φωτογραφία το βλέπω χλωμό.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Workflow: Το «ευαγγέλιο» του φωτογράφου

Το αλεπουδάκι του gimp

Μπορεί σαν φωτογράφοι να κάνουμε παραχωρήσεις σε διάφορα θέματα όπως ο εξοπλισμός μας, υπάρχει ένα θέμα που είμαστε απόλυτοι και το τηρούμε σαν «ευαγγέλιο». Το workflow μας, ή για να είμαστε πιο ακριβείς η διαδικασία σύμφωνα με την οποία ένα ψηφιακό αρχείο που έχει παραχθεί από τη φωτογραφική μας μηχανή καταλήγει στην τελική του μορφή η οποία είναι συνήθως εκτυπωμένη φωτογραφία.

Γιατί το workflow είναι τόσο σημαντικό

Digikam

Κάθε έμπειρος φωτογράφος έχει την ανάγκη την ώρα που κοιτάζει από το σκόπευτρο να «βλέπει» την τελική φωτογραφία η οποία είναι πολύ διαφορετική από την εικόνα που βλέπει εκείνη την ώρα. Ακόμη κι αν τραβήξει τη φωτογραφία, η εικόνα που θα δει στην οθόνη της μηχανής του πάλι θα είναι διαφορετική από την τελική φωτογραφία. Αυτό που μπορεί να βοηθήσει το φωτογράφο στο να οραματιστεί με ακρίβεια την τελική φωτογραφία είναι μια σταθερή διαδικασία επεξεργασίας post processing που να διασφαλίζει ότι αν κάνεις μια δεδομένη φωτογραφική εφαρμογή, θα πάρεις εκτυπωμένο ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Αν υπάρχει αυτή η σταθερότητα, μετά από λίγο καιρό ο φωτογράφος αποκτάει εμπειρία και μπορεί να διακρίνει τις φωτογραφίες που δεν αξίζει τον κόπο να τραβήξει. Συνεπώς βγάζει μόνο τις καλές, οπότε γίνεται καλύτερος φωτογράφος.

Σημεία «κλειδιά» ενός workflow

  • Βρίσκουμε τα σωστά χρωματικά προφίλ και χρησιμοποιούμε πάντα αυτά.
  • Έχουμε καλιμπραρισμένη ή σωστά ρυθμισμένη οθόνη.
  • Χρησιμοποιούμε τα κατάλληλα προγράμματα για τη δουλειά που θέλουμε να κάνουμε με κριτήριο να είναι εύχρηστα και γρήγορα.
  • Κάνουμε πάντα τις ίδιες κινήσεις, μετά από λίγο καιρό αυτές γίνονται πλέον «αυτόματα» και πετυχαίνουμε υψηλή ταχύτητα επεξεργασίας των αρχείων άρα περισσότερο χρόνο για να είμαστε εκεί έξω και να φωτογραφίζουμε.

Το δικό μου workflow

UFRaw

Ποτέ δεν ήμουν της άποψης ότι πρέπει να χρησιμοποιώ ένα πρόγραμμα για να κάνω όλες τις δουλειές. Βρίσκω σε κάθε πρόγραμμα τι μπορεί να κάνει καλά, εύκολα και γρήγορα και το χρησιμοποιώ μόνο γι’αυτό. Επειδή είμαι οπαδός του ελεύθερου/ανοιχτού λογισμικού έχω στήσει το δικό μου workflow γύρω από το linux. Το χρησιμοποιώ πολλά χρόνια τώρα και έχω καταφέρει να είναι απλό, ακριβές και γρήγορο. Χρησιμοποιώ τη διανομή debian testing με τα εξής προγράμματα:

Χρησιμοποιώ μόνο αυτά και μόνο με αυτή τη σειρά. Πιο συγκεκριμένα:

  1. Κατεβάζω τα raw αρχεία από τη μηχανή μου στον υπολογιστή και τα ανοίγω με το ufraw χρησιμοποιώντας το χρωματικό προφίλ εισόδου 6101_ntl.ICC που έχει κατασκευάσει η Canon για τη μηχανή μου και υπάρχει μέσα στο cd που τη συνόδευε. Gamma έχω 0,45 και linearity 0,10 όπως ακριβώς προβλέπεται από το προφίλ. Για την οθόνη έχω το custom χρωματικό προφίλ που προέκυψε ύστερα από το καλιμπράρισμα της.
  2. Στο ufraw δίνω ισορροπία λευκού (white balance) είτε χρησιμοποιώντας ένα λευκό σημείο της φωτογραφίας είτε με το μάτι.
  3. Στο ufraw ρυθμίζω φωτεινότητα και κοντράστ μέσω των καμπύλων.
  4. Στο ufraw αν χρειάζεται κάνω μετατροπή σε ασπρόμαυρη.
  5. Κάνω πάσα τη φωτογραφία στο gimp για να συνεχίσω εκεί την επεξεργασία χρησιμοποιώντας το χρωματικό προφίλ εξόδου ProPhoto, αν και θα ήταν αρκετά ασφαλές να χρησιμοποιήσω το AdobeRGB ή και το sRGB. Η διαφορά τους δεν φαίνεται με το μάτι.
  6. Στο gimp χρησιμοποιώ το wavelet denoise plugin σε όλες τις φωτογραφίες που έχουν βγεί με ISO μεγαλύτερο από 400.
  7. Στο gimp κάνω όξυνση (sharpening) της φωτογραφίας χρησιμοποιώντας την απλή επιλογή Sharpen επειδή το UnSharp Mask και τα υπόλοιπα είναι πολύ έντονα για τα γούστα μου. Το απλό Sharpen είναι τέλειο.
  8. Αυτό ήταν, αποθηκεύω τη φωτογραφία σε jpg με χρωματικό προφίλ sRGB για να είναι συμβατή με τα εκτυπωτικά μηχανήματα και τους browsers, δίνω 100% ποιότητα και πάω στην επόμενη.
  9. Αφού αποθηκεύσω σε jpg όλες τις φωτογραφίες του πακέτου έρχεται η ώρα του φοβερού εργαλείου που λέγεται digikam. Το digikam το χρησιμοποιώ για τις τελευταίες διορθώσεις, είναι απίστευτα γρήγορο και βολικό. Το ανοίγω, φορτώνω την πρώτη φωτογραφία του πακέτου και ξεκινάω.
  10. Κάνω περιστροφή της φωτογραφίας. Στις 99% των περιπτώσεων είναι στραβός ο ορίζοντας.
  11. Κάνω crop κρατώντας την αναλογία που θέλω να εκτυπώσω (συνήθως 3/2).
  12. Αν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με παραμόρφωση λόγω ευρυγωνίου κάνω διόρθωση. Αυτό το βήμα συνήθως το προσπερνάω γιατί το βαριέμαι και δεν με ενοχλούν οι παραμορφώσεις, κάποιες φορές που ασχολήθηκα ημιεπαγγελματικά με real estate photography υποχρεώθηκα να το ακολουθήσω.
  13. Επαναλαμβάνω τη διαδικασία για κάθε φωτογραφία του πακέτου.
  14. Ανεβάζω τις καλές φωτογραφίες σε flickr, 23hq ή σε όποια άλλη online gallery έχω λογαριασμούς.
  15. Τέλος. Έχω τελειώσει σε πολύ σύντομο διάστημα επειδή χρησιμοποίησα τα καλά και εύχρηστα στοιχεία από κάθε πρόγραμμα και έκανα καταμερισμό εργασίας.

Συγγραφή: Αndreas Langousis