Το οροπέδιο

Το οροπέδιο

Αποτυχία!

Μετά από διαδρομή πολλών χιλιομέτρων και πάρα πολύ κόπο, κατάφερα να φτάσω στο οροπέδιο. Ήταν μαγευτικά, τα κόκκινα λουλουδάκια έδιναν όμορφες κόκκινες ανταύγειες στο απέραντο πράσινο. Το φως έπεφτε άπλετο πίσω από τα σύννεφα που βρίσκονταν στο βάθος του ορίζοντα. Ώρα να βγάλω φωτογραφίες σκέφτηκα…

Έστησα τη μηχανή πάνω στο τρίποδο, ρύθμισα μικρό διάφραγμα για να έχω όσο το δυνατόν μεγαλύτερο βάθος πεδίου, πήρα μια ανάσα και ξεκίνησα. Αποτυχία!

Τα σύννεφα φωτίζονταν τόσο έντονα από τον ήλιο, που δημιουργούσε μεγάλη αντίθεση με το έδαφος, ιδίως αυτό που βρισκόταν κοντά μου. Δοκίμασα μερικές λήψεις ακόμη αλλά όλες βγήκαν προβληματικές. Γύρισα πίσω απογοητευμένος, έθαψα τις φωτογραφίες σε ένα συρτάρι (του σκληρού μου δίσκου) όπου έμειναν για χρόνια.

Μήπως να τις «πείραζα» λίγο;

Σήμερα, χάζευα παλιές φωτογραφίες και βρήκα πάλι μπροστά μου το άλμπουμ από το οροπέδιο. Μια ιδέα στριφογύρισε στο μυαλό μου, μήπως να τις «πείραζα» λίγο; Έβαλα μπρος το ufraw και ξεκίνησα…

Προσπάθησα να μειώσω τη φωτεινότητα στα φωτεινά σημεία (σύννεφα κλπ), αυξάνοντας παράλληλα τη φωτεινότητα στα σκοτεινά σημεία (το έδαφος κοντά μου). Από κάποια στιγμή και μετά, άρχισε να μοιάζει με «κανονική» φωτογραφία τοπίου.

Το αποτέλεσμα δεν είναι ιδανικό, όμως κάτι σώθηκε να μου θυμίζει το υπέροχο οροπέδιο. Δυστυχώς, το μόνο που δεν κατάφερα ήταν να κάνω τα κόκκινα λουλουδάκια να ξεχωρίζουν, όπως την ημέρα που τα είχα ζωντανά μπροστά μου.

Advertisements

Το Geiranger fjord

Image

Σήμερα διαπίστωσα ότι δεν είχα ανεβάσει στο blog καμία φωτογραφία από το Geiranger fjord, το πιο πολυφωτογραφημένο αξιοθέατο της Νορβηγίας. Αισθάνθηκα μεγάλη ντροπή που έκρυβα αυτή τη φωτογραφία επί τόσα χρόνια!

Δεν είχα χρησιμοποιήσει καμιά φοβερή τεχνική, όμως η απίστευτη ομορφιά του τοπίου δεν αφήνει περιθώρια για κακές λήψεις. Ακόμη και ο χειρότερος φωτογράφος μπορεί να μεγαλουργήσει μπροστά σε αυτό το αριστούργημα της φύσης!

Image

Για να ολοκληρώσω την ξενάγηση, σας παραθέτω μια ακόμη φωτογραφία από την πίσω μεριά της πλαγιάς, που βλέπει σε ένα άλλο φιορδ. Πραγματικά απίστευτη εμπειρία να περιδιαβαίνεις εκείνη την περιοχή!

Ψάχνοντας στο συρτάρι -στο σκληρό δίσκο δηλαδή, που όμως δεν ακούγεται τόσο ποιητικά- ανακάλυψα αρκετές ακόμη φωτογραφίες που περιμένουν για να δημοσιευτούν. Σίγουρα θα υπάρξει συνέχεια… Όχι, νομίζατε ότι θα γλιτώνατε από μένα…

Crop: Ένα σημαντικό εργαλείο

Είχα τραβήξει φωτογραφία ενός τοπίου που μου φαινόταν πολύ ωραίο. Γυρίζοντας στο σπίτι και βλέποντας τη φωτογραφία στην οθόνη του υπολογιστή διαπίστωσα ότι δε μου άρεσε καθόλου. Αποτέλεσμα ήταν να την παραμερίσω για αρκετό καιρό. Κάποια στιγμή που ξανάπεσα πάνω της, σκέφτηκα ότι αν έκοβα όλο το δεξί μέρος της φωτογραφίας και αρκετό από το πάνω, η φωτογραφία θα γινόταν πολύ καλύτερη. Μόλις έγινε το cropάρισμα, διαπίστωσα ότι το τοπίο με συγκινούσε περίπου το ίδιο όπως όταν το έβλεπα live. Είχα βρει ξανά το κάδρο που με είχε τραβήξει την πρώτη στιγμή, αλλά είχε χαθεί κάπου στην εκτέλεση της λήψης.

Αυτό είναι ένα μόνο παράδειγμα από πολλές φωτογραφίες που έχω σώσει κατά καιρούς. Η βιασύνη πολλές φορές δε με αφήνει να ρυθμίσω το κάδρο που πραγματικά μου «λέει κάτι» αλλά τραβάω στο περίπου ό,τι βλέπω μπροστά μου. Ευτυχώς σε κάποιες περιπτώσεις το crop μπορεί να διορθώσει το πρόβλημα.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Ψηφιακό τουμπάνιασμα

Κάποιοι φωτογράφοι έχουν δώσει νέο νόημα στην έννοια ψηφιακή επεξεργασία, τη χρησιμοποιούν παντού και πάντα στο maximum. Η φωτογραφία με φυσικά χρώματα τείνει να είναι είδος προς εξαφάνιση. Χρόνια τώρα βλέπω συνεχώς φωτογραφίες στα flickr, photo.net, fredmiranda και εσχάτως στο tumblr, δεν αντέχω άλλο να βλέπω ψεύτικα χρώματα και αφύσικες HDR λήψεις. Ήμαρτον πια!

Photo by Allard Schager

Αυτό που μου τη δίνει περισσότερο είναι όταν βλέπω καταπληκτικές φωτογραφίες με φοβερό κάδρο και φωτισμό, τουμπανιασμένες με το φότοσοπ. Μου θυμίζουν τις τηλεοράσεις στα ράφια των καταστημάτων ηλεκτρονικών που τις έχουν σε ειδική ρύθμιση με πειραγμένα χρώματα και άπειρο κοντράστ. Δεν έχει σημασία ποια παίζει καλύτερα, σημασία έχει να τραβάει την προσοχή του πελάτη ένα χρωματιστό υπερθέαμα.

Όταν επεξεργάζομαι τις φωτογραφίες μου -κυρίως για να τις μετατρέψω από raw σε jpg-  έχω στο μυαλό μου την εικόνα που έβλεπα όταν τις τράβηξα. Τις «πειράζω» όσο χρειάζεται για να αναπαράγω αυτή την εικόνα. Μόλις φτάσω στο σωστό σημείο, σταματάω. Αν πάω λίγο παραπάνω πλέον δε μου λέει τίποτε η φωτογραφία, δεν βλέπω αυτό που με είχε παρακινήσει να κάνω το κλικ, δεν είναι δικό μου δημιούργημα.

Αν είσαι κι εσύ φίλος των υπεβολικά κορεσμένων χρωμάτων και των HDR: Δοκίμασε να ασχοληθείς με τη ζωγραφική, η φωτογραφία απλά σε περιορίζει. Δεν υπάρχει λόγος να προσπαθείς να ζωγραφίσεις πάνω από ένα τοπίο, καλύτερα να ζωγραφίσεις εξαρχής το τοπίο αυτό, όπως ακριβώς το θέλεις. Άσε που μπορεί να γίνεις διάσημος με τη ζωγραφική, ενώ με τη φωτογραφία το βλέπω χλωμό.

Συγγραφή: Αndreas Langousis