Λαχτάρα για λίγο χιόνι

Παρνασσός
Είχα πεθυμήσει να δω λίγο χιόνι. Αφού ο καιρός δε μου είχε κάνει το χατήρι, τελικά αποφάσισα να ανηφορίσω προς το βουνό. Ήταν μαγικά, ένα κάτασπρο πέπλο είχε σκεπάσει τα πάντα! Δεν θα έχανα με τίποτε την ευκαιρία να πάρω μερικές λήψεις με τον αγαπημένο μου υπερευρυγώνιο φακό…

Μετά από λίγη περιπλάνηση στο βουνό και βουτηγμένος μέχρι το γόνατο στο χιόνι, είχα βρει το κατάλληλο κάδρο. Σήκωσα τη μηχανή και… «κλικ». Αυτή η λήψη μου «γέμισε» τις μπαταρίες, με έκανε να νιώσω φωτογράφος και πάλι.

Advertisements

Το Geiranger fjord

Image

Σήμερα διαπίστωσα ότι δεν είχα ανεβάσει στο blog καμία φωτογραφία από το Geiranger fjord, το πιο πολυφωτογραφημένο αξιοθέατο της Νορβηγίας. Αισθάνθηκα μεγάλη ντροπή που έκρυβα αυτή τη φωτογραφία επί τόσα χρόνια!

Δεν είχα χρησιμοποιήσει καμιά φοβερή τεχνική, όμως η απίστευτη ομορφιά του τοπίου δεν αφήνει περιθώρια για κακές λήψεις. Ακόμη και ο χειρότερος φωτογράφος μπορεί να μεγαλουργήσει μπροστά σε αυτό το αριστούργημα της φύσης!

Image

Για να ολοκληρώσω την ξενάγηση, σας παραθέτω μια ακόμη φωτογραφία από την πίσω μεριά της πλαγιάς, που βλέπει σε ένα άλλο φιορδ. Πραγματικά απίστευτη εμπειρία να περιδιαβαίνεις εκείνη την περιοχή!

Ψάχνοντας στο συρτάρι -στο σκληρό δίσκο δηλαδή, που όμως δεν ακούγεται τόσο ποιητικά- ανακάλυψα αρκετές ακόμη φωτογραφίες που περιμένουν για να δημοσιευτούν. Σίγουρα θα υπάρξει συνέχεια… Όχι, νομίζατε ότι θα γλιτώνατε από μένα…

Ζωντανός

ηλιοβασίλεμα

Πέρασε καιρός

Επιτέλους, τα ξαναλέμε πάλι μετά από καιρό. Πέρασε ένα μεγάλο διάστημα που δεν έβγαλα καθόλου φωτογραφίες. Κάποιες αναμνηστικές από τα παιδιά μου προτίμησα να τις βγάλω με το κινητό. Είναι μεγάλη η ευκολία του κινητού όταν δεν έχεις καθόλου χρόνο, παίρνεις μια λήψη και τέλος. Ούτε ανάγκη για μετατροπή από raw και post processing, ούτε τίποτε. Απλά τη βγάζεις και την έχεις. Προφανώς η ποιότητα είναι υποδεέστερη όμως από το να μη βγάλω καθόλου φωτογραφίες, μάλλον είναι καλύτερα να βγάλω έστω και κάποιες. Είναι ο μόνος τρόπος για να σταματήσω το χρόνο που κυλάει βίαια και παρασέρνει τα πάντα στο πέρασμα του, να δημιουργήσω αναμνήσεις, να θυμάμαι.

Τον τελευταίο καιρό αυτό που μου έλλειψε εκτός από ελεύθερος χρόνος, ήταν τα τοπία. Ξαφνικά ανακάλυψα ότι για να βλέπεις τοπία πρέπει να ταξιδεύεις ή έστω να κάνεις αρκετές βόλτες. Ακόμη και αν έχεις φανταστικά τοπία δίπλα σου, δε μπορείς να τα δεις καλλιτεχνικά διότι το μάτι σου τα έχει χορτάσει από καιρό, τα έχει βαρεθεί. Θέλεις νέα τοπία, να σου τραβήξουν την προσοχή και τότε ίσως μπορέσεις να παίξεις με το φως και να πάρεις μια καλή φωτογραφία. Συνοψίζω, ελεύθερος χρόνος, ταξίδια, βόλτες, καταλήγουμε στο οικονομικό.

Μια νέα κοσμοθεωρία

Πριν την κρίση, πάντα είχα στο μυαλό μου ότι η φωτογραφία τοπίου είναι ένα ακριβό χόμπυ λόγω του ότι σε ωθεί να αγοράζεις ακριβό εξοπλισμό. Μέχρι πρόσφατα ποτέ δε μου είχε περάσει από το μυαλό ότι τα έξοδα για ταξίδια και μετακινήσεις που προυποθέτει η φωτογραφία τοπίου είναι σαφώς μεγαλύτερα από ένα σώμα, ένα φακό και ένα τρίποδο. Παλιά θεωρούσα δεδομένο ότι θα πηγαίνω εκδρομές, τώρα πια θεωρώ δεδομένο ότι θα κινούμαι κυρίως γύρω από το σπίτι μου.

Βρίσκομαι σε μεγάλη σύγχυση, μάλλον πρέπει να αναθεωρήσω αρκετά την κοσμοθεωρία μου μέχρι να μπορέσω να την προσαρμόσω στα δεδομένα της σύγχρονης ελλάδας. Κατάφερα να βάλω τη ζωή μου σε μια σειρά, τώρα πρέπει να μάθω να διακρίνω τα φανταστικά τοπία που είναι γύρω μου αν θέλω να συνεχίσω να είμαι φωτογράφος. Τα βράδια ονειρεύομαι ότι ζω σε έναν παράλληλο κόσμο που η βενζίνη έχει μισό ευρώ το λίτρο, και ταξιδεύω σε βουνά και ποτάμια όπως με ευχαριστούσε παλιότερα.

Ο φωτογράφος μέσα μου είναι ζωντανός

Αυτό το καλοκαίρι βρέθηκα σε ένα φανταστικό ξωκλήσι για μια βάφτιση, πήρα μαζί και τη μηχανή γιατί φοβήθηκα ότι θα σκουριάσει από την αχρηστία. Όταν τελείωνε η βάφτιση είχε πέσει ο ήλιος αρκετά και είχε δημιουργήσει μια όμορφη εικόνα. Έκανα ασυναίσθητα μια κίνηση και τράβηξα. Έτσι απλά, χωρίς τριπόδια, με υψηλό ISO, απλά για να αισθανθώ ότι μπορώ ακόμη να πάρω μια φωτογραφία τοπίου. Για να αισθανθώ ότι ο φωτογράφος μέσα μου είναι ζωντανός και περιμένει πότε θα του δωθούν ξανά ευκαιρίες.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Το ντύσιμο του γαμπρού

Το ντύσιμο του γαμπρού πριν το γάμο αποτελεί παραδοσιακά ένα κοσμικό γεγονός όπου όλα μπορούν να συμβούν. Ειδικά αν υπάρχει τσίπουρο και μπόλικη τρέλα στην παρέα, ο φωτογράφος πρέπει να είναι σε εγρήγορση.

Στο συγκεκριμένο ντύσιμο του γαμπρού, ο χώρος ήταν σχετικά μικρός και ο κόσμος τόσο πολύς που δεν υπήρχε μέρος για να στήσω το light stand με την ομπρέλα που κουβαλούσα. Δεν απογοητεύτηκα, έβαλα ένα σκέτο φλας πάνω σε ένα ράφι να κοιτάει λοξά στο ταβάνι και τον πλαϊνό τοίχο. Η έκπληξη μου ήταν μεγάλη όταν ανακάλυψα ότι το σύστημα δούλευε σαν τεράστια ομπρέλα και έδινε ένα όμορφο μαλακό φως. Τόσο μαλακό, που το χρώματα έγραφαν καταπληκτικά στο φακό. Τελικά το ότι ήταν μικρό το δωμάτιο είχε κι ένα θετικό. Το αρνητικό ήταν ότι κουβαλούσα 10 κιλά εξοπλισμό για να χρησιμοποιήσω τελικά μόνο τα 2.

Κάποια στιγμή που γινόταν πανικός κατέβασα τη μηχανή χαμηλά και τράβηξα αυτή τη φωτογραφία. Το φως αφού ανακλάστηκε στο ταβάνι και στους τοίχους πέρασε από πολλά κορμιά που δημιούργησαν σκιές. Ευτυχώς έμεινε αρκετό για να φωτίσει τα χαμηλά μέρη του δωματίου και να γράψουν στο φακό. Εντέλει, αυτή είναι η αγαπημένη μου φωτό από το σετ.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Φωτογραφική κόντρα: DSLR vs smartphone

Canon DSLR

Φτάνοντας σε ένα ωραίο τοπίο όπου έλιωνε ένας παγετώνας και το νερό γινόταν ποτάμι, ξεκίνησα να στήνω το τρίποδο για να βγάλω φωτογραφία. Δεν είχα καν προλάβει να ρυθμίσω τα πόδια του, όταν διαπίστωσα ότι η σύζυγος είχε ήδη απαθανατίσει το τοπίο με το κινητό*. Σκέφτηκα: Κάτσε να βγάλω τη φωτογραφική, να πάρω μια κανονική φωτογραφία!

Συνέχισα με τη ρύθμιση του τριπόδου, έβγαλα τη φωτογραφική, την έδεσα στο τρίποδο και πήρα τη λήψη που ήθελα. Όταν γύρισα στο σπίτι έκανα μετατροπή από raw σε jpg ακολουθώντας το κλασικό workflow που έχω περιγράψει παλιότερα.

Αφού θαύμασα τις φωτογραφίες μου, κοίταξα και τις φωτογραφίες από το κινητό. Τελικά η διαφορά δεν ήταν τόσο μεγάλη όσο θα περίμενα.

Χρησιμοποίησα εξοπλισμό (μηχανή+υπερευρυγώνιος φακός+τρίποδο) που μου έχει κοστίσει γύρω στα 1600 ευρώ, τράβηξα σε raw χρησιμοποιώντας τη μέθοδο ETTR με UniWB για μέγιστη ποιότητα εικόνας, έκανα προσεκτικά τη μετατροπή από raw σε jpg. Στο κινητό ήταν όλα στο αυτόματο και βγήκε απευθείας ένα jpg αρχείο το οποίο δεν έχει πειραχθεί καθόλου. Η διαφορά των δύο φωτογραφιών είναι εμφανής -το κινητό έχει βγάλει τον ουρανό καμμένο-, δεν είναι όμως μεγάλη.  Τα σχόλια δικά σας.

Samsung Smartphone

(* )Δε μιλάμε για κάποιο φθηνό κινητό βέβαια, αλλά για  ένα android smartphone που μας έχει κοστίσει 350 ευρώ στο ξεστοκάρισμα, σχεδόν ένα χρόνο μετά την αρχική κυκλοφορία του. Δεν παύει όμως να είναι κινητό.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Μάθε ποιος (φωτογράφος) είσαι

Μια από τις φωτογραφίες που δεν θα είχα βγάλει αν η φωτογραφική μου τσάντα ήταν μεγαλύτερη και πιο βαριά

Με θυμάμαι για αρκετά χρόνια, όταν ετοιμαζόμουν για ταξίδι ή εξόρμηση να ετοιμάζω τη φωτογραφική μου τσάντα βάζοντας μέσα ό,τι είχα και δεν είχα από εξοπλισμό. Το αποτέλεσμα ήταν ένας βαρύς σάκος, εντελώς άβολος στη μετακίνηση. Όσο χρησιμοποιούσα το αυτοκίνητο ήταν όλα καλά, είχα το σάκο στο πορτ-μπαγκάζ και έβγαζα τη μηχανή όποτε χρειαζόταν διαλέγοντας τον κατάλληλο φακό. Το πρόβλημα ξεκινούσε όταν ήθελα να κάνω διαδρομή με τα πόδια ή με άλλο μέσο εκτός του αυτοκινήτου. Το βάρος του σάκου μου ήταν αφόρητο σε σημείο που πολλές φορές δεν έπαιρνα καθόλου τη μηχανή μαζί μου. Φέτος το καλοκαίρι έκανα κάτι που παλιότερα θα μου φαινόταν αδιανόητο, πήρα στις διακοπές τη μηχανή με μόνο ένα φακό. Πήρα και το τρίποδο μαζί μου, αλλά επειδή κοντεύει τα 2 κιλά δεν το κουβάλησα σε όλες μου τις βόλτες, μόνο σε επιλεγμένες.

Φυσικά είχε προηγηθεί μια μεγάλη εσωτερική αναζήτηση -πρέπει να κράτησε περί τα 2 χρόνια- που κατέληξε στο συμπέρασμα πως είμαι φωτογράφος συγκεκριμένου τύπου τοπίων (και πορτραίτων, αλλά είναι άσχετο με το θέμα μας).

Τα τοπία μου αρέσουν με:

  • φυσικά χρώματα, ισορροπία λευκού με απόλυτη ακρίβεια, όχι υπερβολικό κοντράστ, όχι υπερβολική επεξεργασία
  • να είναι ευρυγώνια ή υπερευρυγώνια η λήψη τους
  • επιθυμητή η παρουσία υγρού στοιχείου
  • απουσία έντονα χρωματισμένων ανατολών-δύσεων

Ζυγίζοντας όλα αυτά κατέληξα πως για να βγάζω φωτογραφίες που μου αρέσουν δεν χρειάζομαι τίποτε παραπάνω από τον υπερευρυγώνιο 10-22mm φακό μου. Αφαίρεσα από τη μηχανή το κινέζικο grip που έχω μόνιμα βιδωμένο και την κάνει τεράστια, ώστε να χωράει σε μια παλιά top-loaded τσάντα που υπάρχει από την εποχή που είχα μόνο ένα φακό. Αυτό ήταν, μια μικρή σχετικά ελαφριά και ευέλικτη τσάντα που μπορούσα να την πάρω παντού χωρίς ιδιαίτερο κόπο.

Γυρίζοντας από τις διακοπές έκανα τον απολογισμό μου και βγήκε θετικός. Ήταν λίγες οι φορές που αισθάνθηκα πως χρειαζόμουν ένα μακρύτερο φακό και δεν τον είχα. Οι βόλτες που πήρα μαζί μου τη μηχανή ενώ κανονικά θα την είχα αφήσει πίσω, ήταν συγκριτικά περισσότερες. Η μικρή τσάντα μου έκανε μεγάλη διαφορά σε σχέση με το 3κιλο γουρούνι. Πλέον έγινε θεσμός για μένα, εκτός σπιτιού μόνο ένας φακός και μόνο ο ευρυγώνιος.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Επιβάτης 1ης θέσης

Μπήκαμε στο ferry, τριγύρω ερημιά. Ήταν σχετικά νωρίς και η κίνηση ήταν αραιή. Το ταξίδι θα διαρκούσε ελάχιστα, ήταν τακτικό δρομολόγιο που διέσχιζε απέναντι το fjord, κάτι σαν το Ρίο-Αντίρριο αλλά χωρίς γέφυρα. Ανέβηκα στο κατάστρωμα για να χαζέψω το τοπίο. Ήμουν ολομόναχος και είχα ανακαλύψει την καλύτερη θέση στο πλοίο. Επιβάτης 1ης θέσης! Τράβηξα μόλις 3 φωτογραφίες και παρέμεινα να χαζεύω τη θέα.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Get a life!

Photo by San Diego Shooter

Η φωτογραφία είναι ένα σπορ μοναχικό. Όταν είσαι μόνος σου, χωρίς υποχρεώσεις, έχεις την πολυτέλεια να πηγαίνεις ξανά και ξανά σε κάποιο μέρος που σου έκανε «κλικ» μέχρι να πετύχεις το τέλειο φως. Μπορείς να περιμένεις υπομονετικά μέχρι να φύγουν τα σύννεφα ή μέχρι να δύσει ο ήλιος για να πάρεις την πολυπόθητη λήψη. Μπορείς να πάρεις τα όρη και τα βουνά μέχρι να βρεις το τέλειο θέμα και να το «παλεύεις» ένα δίωρο μέχρι να βεβαιωθείς ότι το έχεις καταγράψει από σωστή γωνία. Μπορείς να τη στήσεις όλη την ημέρα στο δρόμο στο σημείο που έχεις εντοπίσει το τέλειο φόντο μέχρι να περάσει ο κατάλληλος περαστικός που θα δέσει με αυτό. Μπορείς να κάνεις ότι γουστάρεις και στο τέλος να πάρεις την τέλεια, προσεγμένη από όλες τις απόψεις φωτογραφία.

Αν ένας άνθρωπος χρειάζεται τη μοναξιά για τους δικούς του προσωπικούς λόγους, η φωτογραφία είναι η τέλεια δραστηριότητα. Τι γίνεται όμως με τους υπόλοιπους ανθρώπους; Αξίζει να θυσιάσουν τη ζωή τους για μερικές φανταστικές λήψεις; Κάθε άνθρωπος κάνει τις επιλογές του.

Προσωπικά πιστεύω ότι κανένα χόμπι δεν αξίζει τόσο πολύ ώστε να μας απορροφήσει ολοκληρωτικά. Η ζωή είναι τόσο μικρή που δεν έχουμε την πολυτέλεια να τη σπαταλάμε. Μπορούμε να περνάμε πάρα πολύ καλά και να φωτογραφίζουμε τις όμορφες στιγμές μας. Έτσι απλά, χωρίς πολλή σκέψη, μια φωτογραφία της στιγμής. Μπορεί να μην έχει το τέλειο φόντο, θα έχει όμως το τέλειο συστατικό, τη χαρά. Τη δική μας χαρά. Αυτές οι φωτογραφίες είναι που αγαπάμε περισσότερο. Τις μοιραζόμαστε μόνο με τους δικούς μας ανθρώπους, όχι με κριτικούς φωτογραφίας.

Κάποια στιγμή θα βρεθούμε μπροστά σε ένα φανταστικό θέμα και θα το φωτογραφίσουμε. Ακόμη κι αν έχουμε οικογένεια ή υποχρεώσεις και μας πιέζει ο χρόνος, μια αξιοπρεπή φωτογραφία θα τη βγάλουμε. Όσο λιγότερο χρόνο έχεις, τόσο περισσότερο εκπαιδεύεσαι στο να παίρνεις το επιθυμητό αποτέλεσμα σε μια-δυο λήψεις. Αν το φως δεν είναι το κατάλληλο, απλά το ξεχνάς. Κάπου παρακάτω θα βρεθεί άλλο θέμα με το κατάλληλο φως.

Μπορούμε να συνδυάσουμε ζωή με φωτογραφία αρκεί να μη φωτογραφίζουμε με γνώμονα να αποσπάσουμε καλές κριτικές ή να γίνουμε γνωστοί. Να το κάνουμε για την τρέλα μας, για τον εαυτό μας και για την παρέα μας. Η φωτογραφία μπορεί να συνοδεύσει τις όμορφες στιγμές μας.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Workflow: Το «ευαγγέλιο» του φωτογράφου

Το αλεπουδάκι του gimp

Μπορεί σαν φωτογράφοι να κάνουμε παραχωρήσεις σε διάφορα θέματα όπως ο εξοπλισμός μας, υπάρχει ένα θέμα που είμαστε απόλυτοι και το τηρούμε σαν «ευαγγέλιο». Το workflow μας, ή για να είμαστε πιο ακριβείς η διαδικασία σύμφωνα με την οποία ένα ψηφιακό αρχείο που έχει παραχθεί από τη φωτογραφική μας μηχανή καταλήγει στην τελική του μορφή η οποία είναι συνήθως εκτυπωμένη φωτογραφία.

Γιατί το workflow είναι τόσο σημαντικό

Digikam

Κάθε έμπειρος φωτογράφος έχει την ανάγκη την ώρα που κοιτάζει από το σκόπευτρο να «βλέπει» την τελική φωτογραφία η οποία είναι πολύ διαφορετική από την εικόνα που βλέπει εκείνη την ώρα. Ακόμη κι αν τραβήξει τη φωτογραφία, η εικόνα που θα δει στην οθόνη της μηχανής του πάλι θα είναι διαφορετική από την τελική φωτογραφία. Αυτό που μπορεί να βοηθήσει το φωτογράφο στο να οραματιστεί με ακρίβεια την τελική φωτογραφία είναι μια σταθερή διαδικασία επεξεργασίας post processing που να διασφαλίζει ότι αν κάνεις μια δεδομένη φωτογραφική εφαρμογή, θα πάρεις εκτυπωμένο ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Αν υπάρχει αυτή η σταθερότητα, μετά από λίγο καιρό ο φωτογράφος αποκτάει εμπειρία και μπορεί να διακρίνει τις φωτογραφίες που δεν αξίζει τον κόπο να τραβήξει. Συνεπώς βγάζει μόνο τις καλές, οπότε γίνεται καλύτερος φωτογράφος.

Σημεία «κλειδιά» ενός workflow

  • Βρίσκουμε τα σωστά χρωματικά προφίλ και χρησιμοποιούμε πάντα αυτά.
  • Έχουμε καλιμπραρισμένη ή σωστά ρυθμισμένη οθόνη.
  • Χρησιμοποιούμε τα κατάλληλα προγράμματα για τη δουλειά που θέλουμε να κάνουμε με κριτήριο να είναι εύχρηστα και γρήγορα.
  • Κάνουμε πάντα τις ίδιες κινήσεις, μετά από λίγο καιρό αυτές γίνονται πλέον «αυτόματα» και πετυχαίνουμε υψηλή ταχύτητα επεξεργασίας των αρχείων άρα περισσότερο χρόνο για να είμαστε εκεί έξω και να φωτογραφίζουμε.

Το δικό μου workflow

UFRaw

Ποτέ δεν ήμουν της άποψης ότι πρέπει να χρησιμοποιώ ένα πρόγραμμα για να κάνω όλες τις δουλειές. Βρίσκω σε κάθε πρόγραμμα τι μπορεί να κάνει καλά, εύκολα και γρήγορα και το χρησιμοποιώ μόνο γι’αυτό. Επειδή είμαι οπαδός του ελεύθερου/ανοιχτού λογισμικού έχω στήσει το δικό μου workflow γύρω από το linux. Το χρησιμοποιώ πολλά χρόνια τώρα και έχω καταφέρει να είναι απλό, ακριβές και γρήγορο. Χρησιμοποιώ τη διανομή debian testing με τα εξής προγράμματα:

Χρησιμοποιώ μόνο αυτά και μόνο με αυτή τη σειρά. Πιο συγκεκριμένα:

  1. Κατεβάζω τα raw αρχεία από τη μηχανή μου στον υπολογιστή και τα ανοίγω με το ufraw χρησιμοποιώντας το χρωματικό προφίλ εισόδου 6101_ntl.ICC που έχει κατασκευάσει η Canon για τη μηχανή μου και υπάρχει μέσα στο cd που τη συνόδευε. Gamma έχω 0,45 και linearity 0,10 όπως ακριβώς προβλέπεται από το προφίλ. Για την οθόνη έχω το custom χρωματικό προφίλ που προέκυψε ύστερα από το καλιμπράρισμα της.
  2. Στο ufraw δίνω ισορροπία λευκού (white balance) είτε χρησιμοποιώντας ένα λευκό σημείο της φωτογραφίας είτε με το μάτι.
  3. Στο ufraw ρυθμίζω φωτεινότητα και κοντράστ μέσω των καμπύλων.
  4. Στο ufraw αν χρειάζεται κάνω μετατροπή σε ασπρόμαυρη.
  5. Κάνω πάσα τη φωτογραφία στο gimp για να συνεχίσω εκεί την επεξεργασία χρησιμοποιώντας το χρωματικό προφίλ εξόδου ProPhoto, αν και θα ήταν αρκετά ασφαλές να χρησιμοποιήσω το AdobeRGB ή και το sRGB. Η διαφορά τους δεν φαίνεται με το μάτι.
  6. Στο gimp χρησιμοποιώ το wavelet denoise plugin σε όλες τις φωτογραφίες που έχουν βγεί με ISO μεγαλύτερο από 400.
  7. Στο gimp κάνω όξυνση (sharpening) της φωτογραφίας χρησιμοποιώντας την απλή επιλογή Sharpen επειδή το UnSharp Mask και τα υπόλοιπα είναι πολύ έντονα για τα γούστα μου. Το απλό Sharpen είναι τέλειο.
  8. Αυτό ήταν, αποθηκεύω τη φωτογραφία σε jpg με χρωματικό προφίλ sRGB για να είναι συμβατή με τα εκτυπωτικά μηχανήματα και τους browsers, δίνω 100% ποιότητα και πάω στην επόμενη.
  9. Αφού αποθηκεύσω σε jpg όλες τις φωτογραφίες του πακέτου έρχεται η ώρα του φοβερού εργαλείου που λέγεται digikam. Το digikam το χρησιμοποιώ για τις τελευταίες διορθώσεις, είναι απίστευτα γρήγορο και βολικό. Το ανοίγω, φορτώνω την πρώτη φωτογραφία του πακέτου και ξεκινάω.
  10. Κάνω περιστροφή της φωτογραφίας. Στις 99% των περιπτώσεων είναι στραβός ο ορίζοντας.
  11. Κάνω crop κρατώντας την αναλογία που θέλω να εκτυπώσω (συνήθως 3/2).
  12. Αν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με παραμόρφωση λόγω ευρυγωνίου κάνω διόρθωση. Αυτό το βήμα συνήθως το προσπερνάω γιατί το βαριέμαι και δεν με ενοχλούν οι παραμορφώσεις, κάποιες φορές που ασχολήθηκα ημιεπαγγελματικά με real estate photography υποχρεώθηκα να το ακολουθήσω.
  13. Επαναλαμβάνω τη διαδικασία για κάθε φωτογραφία του πακέτου.
  14. Ανεβάζω τις καλές φωτογραφίες σε flickr, 23hq ή σε όποια άλλη online gallery έχω λογαριασμούς.
  15. Τέλος. Έχω τελειώσει σε πολύ σύντομο διάστημα επειδή χρησιμοποίησα τα καλά και εύχρηστα στοιχεία από κάθε πρόγραμμα και έκανα καταμερισμό εργασίας.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Φωτογραφία και ραδιενέργεια

Μέχρι πριν λίγο καιρό αναζητούσαμε καταναλωτικά προιόντα που να αναγράφουν «Made in Japan» γιατί πιστεύαμε ότι είναι τεχνολογικά ανώτερα και έχουν περάσει καλύτερο έλεγχο ποιότητας. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει ριζικά. Υπάρχει μεγάλος προβληματισμός σχετικά με τις εξαγωγές της Ιαπωνίας, κατά πόσο έχουν εκτεθεί τα προιόντα της στην ραδιενέργεια.

Προιόντα μεγάλων εταιρειών του χώρου της φωτογραφίας όπως οι Canon, Nikon, Sony πλέον αρχίζουν να γίνονται εν δυνάμει επικίνδυνα επειδή υπάρχουν αμφιβολίες αν τα ίδια τα προιόντα ή κάποια μέρη τους έχουν εκτεθεί σε κάποιας μορφής ραδιενεργό ακτινοβολία. Να έχουν εκτεθεί σε ισχυρή ακτινοβολία δεν υπάρχει περίπτωση, θα είχαν μπλοκαριστεί οι εισαγωγές τους από άλλες χώρες. Το θέμα είναι αν έχουν εκτεθεί σε μια μικρής ισχύος ακτινοβολία όπου δεν υπάρχει σοβαρός κίνδυνος, αλλά δε μπορούμε να ορκιστούμε ότι ο κίνδυνος είναι εντελώς ανύπαρκτος.

Θεωρητικά κάθε εισαγωγέας ειδών από την Ιαπωνία θα έπρεπε να δώσει 100 ευρώ και να εξοπλιστεί με ένα μετρητή ακτινοβολίας ώστε να μπορεί να ελέγχει αν είναι εντελώς ακίνδυνο κάθε φορτίο που παραλαμβάνει. Θα ήταν μια κίνηση προστασίας του ίδιου, του προσωπικού του και των πελατών του. Η πράξη όμως έχει αποδείξει πως στο βωμό του κέρδους αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους επιχειρηματίες. Δεν θα έστελναν πίσω τα προιόντα που αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος του τζίρου τους, θα τα προωθούσαν κανονικά στην αγορά. Κανένας επιχειρηματίας δεν πρόκειται να κάνει τέτοιον έλεγχο για να μην υπάρχουν στοιχεία και μάρτυρες ότι υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα.

Εμείς σαν καταναλωτές τι κάνουμε για να προστατευτούμε; Κάποιοι λένε ότι η ακτινοβολία που λαμβάνει ένας άνθρωπος από διάφορες πηγές είναι πολλαπλάσια από αυτή που ενδέχεται να δεχθεί από μια φωτογραφική μηχανή. Αν σκεφτείς πως όλα αυτά συσσωρεύονται αθροιστικά στον ανθρώπινο οργανισμό, είναι φρόνιμο να αποφεύγουμε όσες πηγές ακτινοβολίας μπορούμε να αποφύγουμε. Αν είναι μικρότερο το άθροισμα των πηγών ακτινοβολίας που εκτίθεσαι, είναι μικρότερες οι πιθανότητες να πάθεις κάτι. Αυτό είναι σαφές.

Σε αυτό το σημείο οι καταναλωτές πρέπει να δράσουμε συλλογικά για να προστατέψουμε την υγεία μας. Πρέπει να απαιτήσουμε να θεσπιστούν αυστηρότεροι κανόνες και έλεγχοι στις εισαγωγές. Ίσως πρέπει να μποϋκοτάρουμε όλα τα γιαπωνέζικα προιόντα μέχρι οι εισαγωγείς να καταλάβουν πως πρέπει οι ίδιοι να αναλάβουν πρωτοβουλίες για ελέγχους και να μας δώσουν εγγυήσεις γι’ αυτό.

Έχω σύστημα της Canon. Δεν πρόκειται να αγοράσω καινούριο προιόν μέχρι να υπάρχουν εγγυήσεις ότι είναι ασφαλές. Αν δεν υπάρξει κάτι τέτοιο, θα στραφώ σε μεταχειρισμένα. Αν υπάρχει απόλυτη ανάγκη να αγοράσω κάτι καινούριο, θα υποχρεωθώ να δώσω τα 100 ευρώ για την αγορά του μετρητή ώστε να ελέγξω αυτοπροσώπως το προιόν που θα αγοράσω για ακτινοβολία. Αυτός ο μετρητής θα είναι χρήσιμος για μεγάλη γκάμα προιόντων όπως αυτοκίνητα και καταναλωτικά ηλεκτρονικά, το πρόβλημα είναι πολύ πιο ευρύ από τον φωτογραφικό μας εξοπλισμό.

Συγγραφή: Αndreas Langousis