Ζωντανός

ηλιοβασίλεμα

Πέρασε καιρός

Επιτέλους, τα ξαναλέμε πάλι μετά από καιρό. Πέρασε ένα μεγάλο διάστημα που δεν έβγαλα καθόλου φωτογραφίες. Κάποιες αναμνηστικές από τα παιδιά μου προτίμησα να τις βγάλω με το κινητό. Είναι μεγάλη η ευκολία του κινητού όταν δεν έχεις καθόλου χρόνο, παίρνεις μια λήψη και τέλος. Ούτε ανάγκη για μετατροπή από raw και post processing, ούτε τίποτε. Απλά τη βγάζεις και την έχεις. Προφανώς η ποιότητα είναι υποδεέστερη όμως από το να μη βγάλω καθόλου φωτογραφίες, μάλλον είναι καλύτερα να βγάλω έστω και κάποιες. Είναι ο μόνος τρόπος για να σταματήσω το χρόνο που κυλάει βίαια και παρασέρνει τα πάντα στο πέρασμα του, να δημιουργήσω αναμνήσεις, να θυμάμαι.

Τον τελευταίο καιρό αυτό που μου έλλειψε εκτός από ελεύθερος χρόνος, ήταν τα τοπία. Ξαφνικά ανακάλυψα ότι για να βλέπεις τοπία πρέπει να ταξιδεύεις ή έστω να κάνεις αρκετές βόλτες. Ακόμη και αν έχεις φανταστικά τοπία δίπλα σου, δε μπορείς να τα δεις καλλιτεχνικά διότι το μάτι σου τα έχει χορτάσει από καιρό, τα έχει βαρεθεί. Θέλεις νέα τοπία, να σου τραβήξουν την προσοχή και τότε ίσως μπορέσεις να παίξεις με το φως και να πάρεις μια καλή φωτογραφία. Συνοψίζω, ελεύθερος χρόνος, ταξίδια, βόλτες, καταλήγουμε στο οικονομικό.

Μια νέα κοσμοθεωρία

Πριν την κρίση, πάντα είχα στο μυαλό μου ότι η φωτογραφία τοπίου είναι ένα ακριβό χόμπυ λόγω του ότι σε ωθεί να αγοράζεις ακριβό εξοπλισμό. Μέχρι πρόσφατα ποτέ δε μου είχε περάσει από το μυαλό ότι τα έξοδα για ταξίδια και μετακινήσεις που προυποθέτει η φωτογραφία τοπίου είναι σαφώς μεγαλύτερα από ένα σώμα, ένα φακό και ένα τρίποδο. Παλιά θεωρούσα δεδομένο ότι θα πηγαίνω εκδρομές, τώρα πια θεωρώ δεδομένο ότι θα κινούμαι κυρίως γύρω από το σπίτι μου.

Βρίσκομαι σε μεγάλη σύγχυση, μάλλον πρέπει να αναθεωρήσω αρκετά την κοσμοθεωρία μου μέχρι να μπορέσω να την προσαρμόσω στα δεδομένα της σύγχρονης ελλάδας. Κατάφερα να βάλω τη ζωή μου σε μια σειρά, τώρα πρέπει να μάθω να διακρίνω τα φανταστικά τοπία που είναι γύρω μου αν θέλω να συνεχίσω να είμαι φωτογράφος. Τα βράδια ονειρεύομαι ότι ζω σε έναν παράλληλο κόσμο που η βενζίνη έχει μισό ευρώ το λίτρο, και ταξιδεύω σε βουνά και ποτάμια όπως με ευχαριστούσε παλιότερα.

Ο φωτογράφος μέσα μου είναι ζωντανός

Αυτό το καλοκαίρι βρέθηκα σε ένα φανταστικό ξωκλήσι για μια βάφτιση, πήρα μαζί και τη μηχανή γιατί φοβήθηκα ότι θα σκουριάσει από την αχρηστία. Όταν τελείωνε η βάφτιση είχε πέσει ο ήλιος αρκετά και είχε δημιουργήσει μια όμορφη εικόνα. Έκανα ασυναίσθητα μια κίνηση και τράβηξα. Έτσι απλά, χωρίς τριπόδια, με υψηλό ISO, απλά για να αισθανθώ ότι μπορώ ακόμη να πάρω μια φωτογραφία τοπίου. Για να αισθανθώ ότι ο φωτογράφος μέσα μου είναι ζωντανός και περιμένει πότε θα του δωθούν ξανά ευκαιρίες.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Advertisements

Στη λίμνη

Ένα αγαπημένο μου θέμα είναι το νερό. Ακόμα περισσότερο αγαπημένο μου είναι το νερό που λιμνάζει.  Έχω τραβήξει χιλιάδες φωτογραφίες σε λίμνες. Αυτό το Πάσχα, το πέρασα δίπλα σε λίμνη. Τι κι αν ήταν μεσημέρι και το φως δεν ήταν καλό για φωτογραφία, τι κι αν φύσαγε αέρας που τάραζε τα νερά και κουνούσε τα φυτά, αυτά ήταν ψιλά γράμματα για μένα. Δεν θα έχανα με τίποτε την ευκαιρία για μερικές φωτογραφίες. Βρήκα δυό πάπιες να μου ποζάρουν και κλίκ! Αυτό ήταν! Κάθησα στο πασχαλινό τραπέζι έχοντας ολοκληρώσει τη φωτογραφική μου αποστολή…

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Σούρουπο κάπου στην Κρήτη

Ήμουν καθ’οδόν για Χανιά γυρνώντας από Ρέθυμνο και ο ήλιος βασίλευε. Τα χρώματα της δύσης ήταν τέλεια στον ουρανό. Αφού απολαύσαμε όλη τη μαγεία του ηλιοβασιλέματος και έπεσε το πρώτο σκοτάδι, πήρε το μάτι μου κάτι πέτρες στη θάλασσα. Σκέφτηκα ότι αυτές είναι το τέλειο θέμα για φωτογραφία. Κατέβηκα από τ’αμάξι και κατηφόρησα μέχρι το μικρό κολπάκι. Έστησα τρίποδο, φωτογραφική μηχανή και βρήκα το τέλειο κάδρο. Σε αυτή τη λήψη προσπάθησα να αποτυπώσω όλη τη μαγεία του ηλιοβασιλέματος που είχα απολαύσει νωρίτερα στο ταξίδι μου. Και τα κατάφερα, κάθε φορά που βλέπω τη φωτογραφία ξυπνάνε όλες εκείνες οι μνήμες.

Συγγραφή: Αndreas Langousis