Ζωντανός

ηλιοβασίλεμα

Πέρασε καιρός

Επιτέλους, τα ξαναλέμε πάλι μετά από καιρό. Πέρασε ένα μεγάλο διάστημα που δεν έβγαλα καθόλου φωτογραφίες. Κάποιες αναμνηστικές από τα παιδιά μου προτίμησα να τις βγάλω με το κινητό. Είναι μεγάλη η ευκολία του κινητού όταν δεν έχεις καθόλου χρόνο, παίρνεις μια λήψη και τέλος. Ούτε ανάγκη για μετατροπή από raw και post processing, ούτε τίποτε. Απλά τη βγάζεις και την έχεις. Προφανώς η ποιότητα είναι υποδεέστερη όμως από το να μη βγάλω καθόλου φωτογραφίες, μάλλον είναι καλύτερα να βγάλω έστω και κάποιες. Είναι ο μόνος τρόπος για να σταματήσω το χρόνο που κυλάει βίαια και παρασέρνει τα πάντα στο πέρασμα του, να δημιουργήσω αναμνήσεις, να θυμάμαι.

Τον τελευταίο καιρό αυτό που μου έλλειψε εκτός από ελεύθερος χρόνος, ήταν τα τοπία. Ξαφνικά ανακάλυψα ότι για να βλέπεις τοπία πρέπει να ταξιδεύεις ή έστω να κάνεις αρκετές βόλτες. Ακόμη και αν έχεις φανταστικά τοπία δίπλα σου, δε μπορείς να τα δεις καλλιτεχνικά διότι το μάτι σου τα έχει χορτάσει από καιρό, τα έχει βαρεθεί. Θέλεις νέα τοπία, να σου τραβήξουν την προσοχή και τότε ίσως μπορέσεις να παίξεις με το φως και να πάρεις μια καλή φωτογραφία. Συνοψίζω, ελεύθερος χρόνος, ταξίδια, βόλτες, καταλήγουμε στο οικονομικό.

Μια νέα κοσμοθεωρία

Πριν την κρίση, πάντα είχα στο μυαλό μου ότι η φωτογραφία τοπίου είναι ένα ακριβό χόμπυ λόγω του ότι σε ωθεί να αγοράζεις ακριβό εξοπλισμό. Μέχρι πρόσφατα ποτέ δε μου είχε περάσει από το μυαλό ότι τα έξοδα για ταξίδια και μετακινήσεις που προυποθέτει η φωτογραφία τοπίου είναι σαφώς μεγαλύτερα από ένα σώμα, ένα φακό και ένα τρίποδο. Παλιά θεωρούσα δεδομένο ότι θα πηγαίνω εκδρομές, τώρα πια θεωρώ δεδομένο ότι θα κινούμαι κυρίως γύρω από το σπίτι μου.

Βρίσκομαι σε μεγάλη σύγχυση, μάλλον πρέπει να αναθεωρήσω αρκετά την κοσμοθεωρία μου μέχρι να μπορέσω να την προσαρμόσω στα δεδομένα της σύγχρονης ελλάδας. Κατάφερα να βάλω τη ζωή μου σε μια σειρά, τώρα πρέπει να μάθω να διακρίνω τα φανταστικά τοπία που είναι γύρω μου αν θέλω να συνεχίσω να είμαι φωτογράφος. Τα βράδια ονειρεύομαι ότι ζω σε έναν παράλληλο κόσμο που η βενζίνη έχει μισό ευρώ το λίτρο, και ταξιδεύω σε βουνά και ποτάμια όπως με ευχαριστούσε παλιότερα.

Ο φωτογράφος μέσα μου είναι ζωντανός

Αυτό το καλοκαίρι βρέθηκα σε ένα φανταστικό ξωκλήσι για μια βάφτιση, πήρα μαζί και τη μηχανή γιατί φοβήθηκα ότι θα σκουριάσει από την αχρηστία. Όταν τελείωνε η βάφτιση είχε πέσει ο ήλιος αρκετά και είχε δημιουργήσει μια όμορφη εικόνα. Έκανα ασυναίσθητα μια κίνηση και τράβηξα. Έτσι απλά, χωρίς τριπόδια, με υψηλό ISO, απλά για να αισθανθώ ότι μπορώ ακόμη να πάρω μια φωτογραφία τοπίου. Για να αισθανθώ ότι ο φωτογράφος μέσα μου είναι ζωντανός και περιμένει πότε θα του δωθούν ξανά ευκαιρίες.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Επιβάτης 1ης θέσης

Μπήκαμε στο ferry, τριγύρω ερημιά. Ήταν σχετικά νωρίς και η κίνηση ήταν αραιή. Το ταξίδι θα διαρκούσε ελάχιστα, ήταν τακτικό δρομολόγιο που διέσχιζε απέναντι το fjord, κάτι σαν το Ρίο-Αντίρριο αλλά χωρίς γέφυρα. Ανέβηκα στο κατάστρωμα για να χαζέψω το τοπίο. Ήμουν ολομόναχος και είχα ανακαλύψει την καλύτερη θέση στο πλοίο. Επιβάτης 1ης θέσης! Τράβηξα μόλις 3 φωτογραφίες και παρέμεινα να χαζεύω τη θέα.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Παγκάκι με θέα 5*

 

Κάποια παγκάκια υπάρχουν για να σου προσφέρουν απλά ένα κάθισμα να ξαποστάσεις. Κάποια άλλα προσφέρουν και κάτι παραπάνω, θέα. Αν το τοπίο είναι τόσο όμορφο που δε μπορείς να το πιστέψεις, τα παγκάκια σε βοηθούν να μείνεις όσο χρειάζεται μέχρι να βεβαιωθείς ότι είσαι ξύπνιος και ότι όντως υπάρχει στην πραγματικότητα αυτό το μέρος που βλέπεις. Αυτή τη φορά αποφάσισα αντί για τη θέα να φωτογραφίσω το παγκάκι.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Εκεί που τα βουνά σμίγουν με τη θάλασσα

 

Είχα κλείσει δωμάτιο για να περάσω ένα βράδυ σε έναν ενδιάμεσο σταθμό της διαδρομής μου. Όταν έφτασα στο μοτέλ διαπίστωσα ότι ήταν απαρχαιωμένο. Αναρωτιόμουν πως είναι δυνατόν να χρεώνουν τόσα λεφτά γι’ αυτό το δωμάτιο. Μόλις μπήκα μέσα και κοίταξα έξω από τη τζαμαρία, κατάλαβα. Το δωμάτιο βρισκόταν σχεδόν πάνω στο νερό και η θέα ήταν μοναδική. Άνοιξα τη τζαμαρία, έστησα το τρίποδο και έκανα αυτό που έπρεπε.

Συγγραφή: Αndreas Langousis