Ποδήλατο στη φύση

limni

Τελευταία χρησιμοποιώ σπάνια το φωτογραφικό μου εξοπλισμό -σε βαθμό που φοβάμαι μήπως σκουριάσει- και δεν είναι παράδοξο να υπάρχουν φωτογραφίες σε κάρτες μνήμης και σκληρούς δίσκους μέσα σε συρτάρια. Έχω τουλάχιστον 2.000 φωτογραφίες που θέλουν βασική επεξεργασία και περιμένουν υπομονετικά να βγουν από την αφάνεια. Αυτός είναι και ο λόγος που αποφεύγω να τραβήξω νέες, φοβάμαι ότι θα γίνουν 3 ή 4 χιλιάδες και τότε θα είναι ακόμη πιο δύσκολο να βρω το χρόνο για να τις «εμφανίσω».

Σήμερα έψαξα και βρήκα μια φωτογραφία που είχα τραβήξει λίγο πριν την εκπνοή του 2011. Φυσικά σαν φωτογραφία είναι κακοτραβηγμένη και τεχνικά κάτω του μετρίου, έχει όμως «κάτι». Ποδήλατο στη φύση, μια ανάσα ξεκούρασης δίπλα στη λίμνη, δεν χρειάζονται πολλά για να έχεις μια φωτογραφία που μιλάει από μόνη της.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Το σπήλαιο από πάγο

skaftafell icelandΔεν συνηθίζω να δημοσιεύω φωτογραφίες άλλων, όμως γι’ αυτή έκανα μια εξαίρεση. Από την πρώτη ματιά που της έριξα μου αιχμαλώτισε το βλέμμα. Το φως όπως περνάει μέσα από τα στρώματα του πάγου μοιάζει να δημιουργεί μαγευτικούς σχηματισμούς. Ας όψεται η οικονομική κρίση που μας έχει ξετινάξει, σε άλλη εποχή θα είχα ήδη βάλει στόχο ζωής να επισκεφθώ το εν λόγω σπήλαιο το οποίο είναι στην Ισλανδία και ονομάζεται Skaftafell. Τη φωτογραφία την έλαβα μέσω ενός chain mail, έψαξα αρκετά για να βρω τον ιδιοκτήτη αλλά η προσπάθεια ήταν άκαρπη. Μακάρι να βρεθεί και να του αποδώσω τα credits γιατί τέτοιες φωτογραφίες λίγοι μπορούν να τις βγάλουν και είναι κρίμα να εκμεταλλευόμαστε όλοι οι υπόλοιποι τον κόπο τους χωρίς καν να τους αναφέρουμε.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Στο βουνό

στο βουνό

Επιτέλους τα κατάφερα να πάω μια εκδρομή στο βουνό! Υπήρχε χιόνι ψηλά και είπαμε μια μέρα να ανέβουμε για να φτιάξουν τα παιδιά χιονάνθρωπο, να παίξουν χιονοπόλεμο -κλασικά- και να φάμε ντόπια κρέατα -ακόμα πιο κλασικά-. Ήταν μια ωραία ηλιόλουστη μέρα χωρίς κρύο που την απολαύσαμε οικογενειακώς.

Αφού τελείωσε η εκδρομή και πήραμε τον κατήφορο του γυρισμού, σκέφτηκα ότι δεν έβγαλα ούτε μια φωτογραφία. Σταμάτησα, πήρα τη μηχανή και πήγα λίγο πιο πέρα που μου πόζαραν κάτι προβατάκια σαν μοντέλα. Αφού πήρα μερικές λήψεις τα πρόβατα, πήρα κι άλλη μία χωρίς αυτά. Τελικά αυτή μου αρέσει περισσότερο, νομίζω έγραψε καλά το φως στα βουνά.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Γιατί έχω καιρό να ανεβάσω φωτογραφίες

flydeals

Τον τελευταίο καιρό πέρασα κάθε ημέρα και κάθε νύχτα ασχολούμενος με ένα νέο project. Είναι μια ιστοσελίδα για αεροπορικά εισιτήρια, προσφορές και συμβουλές για οικονομικά ταξίδια. Παρότι νέα, ήδη έχει δείξει ότι έχει δυναμική να πάει πολύ καλά. Δυστυχώς αυτή μου η εμπλοκή, είχε μεγάλη επίπτωση στη μεγάλη μου αγάπη, τη φωτογραφία. Από όταν ξεκίνησα έχω τραβήξει ελάχιστες φωτογραφίες, κι αυτές βρίσκονται ακόμη στη μνήμη της φωτογραφικής μηχανής. Δεν υπάρχει χρόνος ούτε για να τις περάσω στον υπολογιστή.

Η ίδια ομάδα που φτιάχνουμε το flydeals® ξεκινάμε ένα νέο project, ακόμη πιο περίπλοκο και χρονοβόρο, και θα το έχουμε έτοιμο σε μερικούς μήνες. Σε αυτούς τους μήνες θα συνεχίσω να τραβάω όποιο όμορφο τοπίο βρεθεί μπροστά μου -τις μετρημένες φορές που βγαίνω για βόλτα-, ή μια όμορφη στιγμή. Ίσως μετά τις γιορτές καταφέρω να ανεβάσω και καμιά όμορφη φωτογραφία. Μόλις ολοκληρωθεί η φάση της κατασκευής των ιστοσελίδων και ομαλοποιηθεί η δουλειά μου, ελπίζω να επιστρέψω δριμύτερος.

Καλές γιορτές με υγεία για όλους!

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Το ντύσιμο του γαμπρού

Το ντύσιμο του γαμπρού πριν το γάμο αποτελεί παραδοσιακά ένα κοσμικό γεγονός όπου όλα μπορούν να συμβούν. Ειδικά αν υπάρχει τσίπουρο και μπόλικη τρέλα στην παρέα, ο φωτογράφος πρέπει να είναι σε εγρήγορση.

Στο συγκεκριμένο ντύσιμο του γαμπρού, ο χώρος ήταν σχετικά μικρός και ο κόσμος τόσο πολύς που δεν υπήρχε μέρος για να στήσω το light stand με την ομπρέλα που κουβαλούσα. Δεν απογοητεύτηκα, έβαλα ένα σκέτο φλας πάνω σε ένα ράφι να κοιτάει λοξά στο ταβάνι και τον πλαϊνό τοίχο. Η έκπληξη μου ήταν μεγάλη όταν ανακάλυψα ότι το σύστημα δούλευε σαν τεράστια ομπρέλα και έδινε ένα όμορφο μαλακό φως. Τόσο μαλακό, που το χρώματα έγραφαν καταπληκτικά στο φακό. Τελικά το ότι ήταν μικρό το δωμάτιο είχε κι ένα θετικό. Το αρνητικό ήταν ότι κουβαλούσα 10 κιλά εξοπλισμό για να χρησιμοποιήσω τελικά μόνο τα 2.

Κάποια στιγμή που γινόταν πανικός κατέβασα τη μηχανή χαμηλά και τράβηξα αυτή τη φωτογραφία. Το φως αφού ανακλάστηκε στο ταβάνι και στους τοίχους πέρασε από πολλά κορμιά που δημιούργησαν σκιές. Ευτυχώς έμεινε αρκετό για να φωτίσει τα χαμηλά μέρη του δωματίου και να γράψουν στο φακό. Εντέλει, αυτή είναι η αγαπημένη μου φωτό από το σετ.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Crop: Ένα σημαντικό εργαλείο

Είχα τραβήξει φωτογραφία ενός τοπίου που μου φαινόταν πολύ ωραίο. Γυρίζοντας στο σπίτι και βλέποντας τη φωτογραφία στην οθόνη του υπολογιστή διαπίστωσα ότι δε μου άρεσε καθόλου. Αποτέλεσμα ήταν να την παραμερίσω για αρκετό καιρό. Κάποια στιγμή που ξανάπεσα πάνω της, σκέφτηκα ότι αν έκοβα όλο το δεξί μέρος της φωτογραφίας και αρκετό από το πάνω, η φωτογραφία θα γινόταν πολύ καλύτερη. Μόλις έγινε το cropάρισμα, διαπίστωσα ότι το τοπίο με συγκινούσε περίπου το ίδιο όπως όταν το έβλεπα live. Είχα βρει ξανά το κάδρο που με είχε τραβήξει την πρώτη στιγμή, αλλά είχε χαθεί κάπου στην εκτέλεση της λήψης.

Αυτό είναι ένα μόνο παράδειγμα από πολλές φωτογραφίες που έχω σώσει κατά καιρούς. Η βιασύνη πολλές φορές δε με αφήνει να ρυθμίσω το κάδρο που πραγματικά μου «λέει κάτι» αλλά τραβάω στο περίπου ό,τι βλέπω μπροστά μου. Ευτυχώς σε κάποιες περιπτώσεις το crop μπορεί να διορθώσει το πρόβλημα.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Φωτογραφική κόντρα: DSLR vs smartphone

Canon DSLR

Φτάνοντας σε ένα ωραίο τοπίο όπου έλιωνε ένας παγετώνας και το νερό γινόταν ποτάμι, ξεκίνησα να στήνω το τρίποδο για να βγάλω φωτογραφία. Δεν είχα καν προλάβει να ρυθμίσω τα πόδια του, όταν διαπίστωσα ότι η σύζυγος είχε ήδη απαθανατίσει το τοπίο με το κινητό*. Σκέφτηκα: Κάτσε να βγάλω τη φωτογραφική, να πάρω μια κανονική φωτογραφία!

Συνέχισα με τη ρύθμιση του τριπόδου, έβγαλα τη φωτογραφική, την έδεσα στο τρίποδο και πήρα τη λήψη που ήθελα. Όταν γύρισα στο σπίτι έκανα μετατροπή από raw σε jpg ακολουθώντας το κλασικό workflow που έχω περιγράψει παλιότερα.

Αφού θαύμασα τις φωτογραφίες μου, κοίταξα και τις φωτογραφίες από το κινητό. Τελικά η διαφορά δεν ήταν τόσο μεγάλη όσο θα περίμενα.

Χρησιμοποίησα εξοπλισμό (μηχανή+υπερευρυγώνιος φακός+τρίποδο) που μου έχει κοστίσει γύρω στα 1600 ευρώ, τράβηξα σε raw χρησιμοποιώντας τη μέθοδο ETTR με UniWB για μέγιστη ποιότητα εικόνας, έκανα προσεκτικά τη μετατροπή από raw σε jpg. Στο κινητό ήταν όλα στο αυτόματο και βγήκε απευθείας ένα jpg αρχείο το οποίο δεν έχει πειραχθεί καθόλου. Η διαφορά των δύο φωτογραφιών είναι εμφανής -το κινητό έχει βγάλει τον ουρανό καμμένο-, δεν είναι όμως μεγάλη.  Τα σχόλια δικά σας.

Samsung Smartphone

(* )Δε μιλάμε για κάποιο φθηνό κινητό βέβαια, αλλά για  ένα android smartphone που μας έχει κοστίσει 350 ευρώ στο ξεστοκάρισμα, σχεδόν ένα χρόνο μετά την αρχική κυκλοφορία του. Δεν παύει όμως να είναι κινητό.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Φωτογράφιση προϊόντων

Είναι μια δύσκολη δουλειά, χρειάζεται οπωσδήποτε έναν επαγγελματία φωτογράφο για να υλοποιηθεί. Κι ένας ερασιτέχνης με μπόλικο μεράκι ίσως κάτι μπορεί να καταφέρει. Για να φωτογραφίσω αυτή τη μπομπονιέρα χρησιμοποίησα ένα φθηνό κινέζικο φλας με μια ομπρέλα στις 45 μοίρες αριστερά, και έναν ανακλαστήρα από αλουμινόχαρτο στις 50-60 μοίρες δεξιά. Για φόντο χρησιμοποίησα μια μαύρη κουβερτούλα που έχω αγοράσει γι’αυτό το σκοπό από γνωστό πολυκατάστημα με 3 ευρώ. Δεν έκανα περίπλοκους υπολογισμούς, απλά τα έστησα και τράβηξα τη φωτογραφία. Χύμα στο κύμα, με manual ρυθμίσεις στο περίπου. Εντέλει κατέληξα ότι αν είχα αναλωθεί σε υπολογισμούς και διαγράμματα, θα είχα ξοδέψει το χρόνο μου για να πετύχω περίπου το ίδιο αποτέλεσμα.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Ψηφιακό τουμπάνιασμα

Κάποιοι φωτογράφοι έχουν δώσει νέο νόημα στην έννοια ψηφιακή επεξεργασία, τη χρησιμοποιούν παντού και πάντα στο maximum. Η φωτογραφία με φυσικά χρώματα τείνει να είναι είδος προς εξαφάνιση. Χρόνια τώρα βλέπω συνεχώς φωτογραφίες στα flickr, photo.net, fredmiranda και εσχάτως στο tumblr, δεν αντέχω άλλο να βλέπω ψεύτικα χρώματα και αφύσικες HDR λήψεις. Ήμαρτον πια!

Photo by Allard Schager

Αυτό που μου τη δίνει περισσότερο είναι όταν βλέπω καταπληκτικές φωτογραφίες με φοβερό κάδρο και φωτισμό, τουμπανιασμένες με το φότοσοπ. Μου θυμίζουν τις τηλεοράσεις στα ράφια των καταστημάτων ηλεκτρονικών που τις έχουν σε ειδική ρύθμιση με πειραγμένα χρώματα και άπειρο κοντράστ. Δεν έχει σημασία ποια παίζει καλύτερα, σημασία έχει να τραβάει την προσοχή του πελάτη ένα χρωματιστό υπερθέαμα.

Όταν επεξεργάζομαι τις φωτογραφίες μου -κυρίως για να τις μετατρέψω από raw σε jpg-  έχω στο μυαλό μου την εικόνα που έβλεπα όταν τις τράβηξα. Τις «πειράζω» όσο χρειάζεται για να αναπαράγω αυτή την εικόνα. Μόλις φτάσω στο σωστό σημείο, σταματάω. Αν πάω λίγο παραπάνω πλέον δε μου λέει τίποτε η φωτογραφία, δεν βλέπω αυτό που με είχε παρακινήσει να κάνω το κλικ, δεν είναι δικό μου δημιούργημα.

Αν είσαι κι εσύ φίλος των υπεβολικά κορεσμένων χρωμάτων και των HDR: Δοκίμασε να ασχοληθείς με τη ζωγραφική, η φωτογραφία απλά σε περιορίζει. Δεν υπάρχει λόγος να προσπαθείς να ζωγραφίσεις πάνω από ένα τοπίο, καλύτερα να ζωγραφίσεις εξαρχής το τοπίο αυτό, όπως ακριβώς το θέλεις. Άσε που μπορεί να γίνεις διάσημος με τη ζωγραφική, ενώ με τη φωτογραφία το βλέπω χλωμό.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Να πάνε να γαμηθούν οι αγανακτισμένοι

Μια από τις συγκεντρώσεις που πήγα, απουσιάζει εντελώς το στοιχείο της διαμαρτυρίας

Όταν ξεκίνησε το κίνημα των αγανακτισμένων πολιτών είπα να συμμετάσχω κι εγώ γιατί όλες οι τελευταίες πορείες που είχαν διοργανώσει οι συνδικαλιστές μας ήταν φιάσκο και δεν έβλεπα άλλο τρόπο άμεσης διαμαρτυρίας. Δεν είδα με καθόλου καλό μάτι τη συμμετοχή ανθρώπων με τόσο διαφορετικές πεποιθήσεις αλλά σκέφτηκα ας τους δώσω μια ευκαιρία. Στην πορεία ξενέρωσα με διάφορα πράγματα, κυρίως με αυτούς που έψαχναν ευκαιρία για να τραγουδήσουν τον εθνικό ύμνο και ορισμένοι να χαιρετήσουν φασιστικά κατά τη διάρκεια του. Αναρωτιόμουν τι στο διάολο κάνω με αυτούς τους ανθρώπους που οι απόψεις μας διαφέρουν κατά 3 έτη φωτός απόσταση.

Αργότερα κατάλαβα πως οι αγανακτισμένοι και οι λαϊκές συνελεύσεις είναι το νέο trend και σταμάτησα να πηγαίνω. Ο κόσμος πήγαινε να κάνει περατζάδα, έλειπε το στοιχείο της έντονης διαμαρτυρίας. Πολλοί πήγαιναν για να αυτοπροβληθούν και να προπαγανδίσουν τις απόψεις τους, άλλοι για χαβαλέ, άλλοι για τα βρώμικα, άλλοι ήταν βολεμένοι πασόκοι που απλά δεν συμφωνούσαν σε μερικά σημεία των πολιτικών λιτότητας. Αυτοί που ήθελαν πραγματικά να διαμαρτυρηθούν ήταν καταδικασμένοι να βρίσκονται ανάμεσα σε μια ετερόκλητη μάζα ανθρώπων που αποδυνάμωνε το στοιχείο της διαμαρτυρίας και πρόσθετε χαρακτηριστικά λαϊκού πανηγυριού.

Μετά από αρκετό καιρό που δεν ασχολούμαι πια με το θέμα, παρατηρώ διάφορους από τους ανθρώπους που ήταν αγανακτισμένοι και πως χειραγωγούνται από τα media και τους «αρχιερείς» της προπαγάνδας.

  • Για τους φασίστες αρκεί μια ένταση στο Αιγαίο με τους Τούρκους και τα δήθεν πετρέλαια ώστε να συμπλεύσουν με το κράτος και να ξεχάσουν όλα τα προβλήματα που έχουν.
  • Για τους υπόλοιπους αρκεί να μας κατακερματίσουν σε μικρές ομάδες και να στρέψουν τη μία εναντίον της άλλης. Πχ, εργαζόμενοι εναντίων ανέργων, ιδιωτικοί υπάλληλοι εναντίων δημοσίων, υπάλληλοι του υπουργείου οικονομικών εναντίων άλλων υπουργείων, κλπ.

Ξαφνικά βρισκόμαστε να τρώμε τις σάρκες μας και έχουμε ξεχάσει ποιοι λόγοι μας οδήγησαν στο βούρκο. Δεν υπάρχει ιδεολογία, μόνη πυξίδα μας το βραχυπρόθεσμο προσωπικό συμφέρον. Να πατήσουμε πάνω στα πτώματα των συνανθρώπων μας ώστε να τη βγάλουμε καθαρή. Η αλληλεγγύη είναι μια άγνωστη λέξη για εμάς.

Αυτή την ώρα χάνονται οι εργασίες κατά χιλιάδες, οι άστεγοι πληθύνονται διαρκώς, άνθρωποι ψάχνουν στα σκουπίδια για το φαγητό τους, γονείς αφήνουν τα παιδιά τους σε ιδρύματα γιατί δε μπορούν να τα θρέψουν. Αυτή την ώρα, το να βγαίνεις και να δηλώνεις αγανακτισμένος είναι γελοίο, είναι ασέβεια. Κάτσε καλύτερα στο σπίτι σου αν δεν έχεις σκοπό να παλέψεις για τους συνανθρώπους σου και για σένα.

Να πάνε να γαμηθούν οι αγανακτισμένοι. Ό,τι κι αν πάθουμε σαν λαός μας αξίζει, γιατί λειτουργούμε πάντα με γνώμονα το κοντόφθαλμο προσωπικό συμφέρον.

Συγγραφή: Αndreas Langousis