Νυχτερινή αστροφωτογράφηση μέσα από αεροπλάνο

Ένα αεροπλάνο που πετάει πάνω από έναν ωκεανό στα 37.000 πόδια θα ήταν ιδανικό σημείο για αστροφωτογράφηση, αν μπορούσε να μείνει ακίνητο για μερικά δευτερόλεπτα και με σβηστά τα φώτα του.

Υπάρχουν όμως κάποιες τεχνικές δυσκολίες που μοιάζουν αξεπέραστες:

  1. Το αεροπλάνο κινείται με ταχύτητες σχεδόν 1000 χλμ/ώρα, είναι αδύνατο να ληφθεί φωτογραφία μεγάλης έκθεσης χωρίς να βγει «κουνημένη».
  2. Μειωμένη ορατότητα στα παράθυρα του αεροπλάνου λόγω γρατζουνιών, συμπυκνωμένης υγρασίας ή εμφάνισης πάγου.
  3. Αντανακλάσεις στα παράθυρα από τα εσωτερικά φώτα του αεροπλάνου.
  4. Φωτορύπανση από τα εξωτερικά φώτα του αεροπλάνου.

Αστροφωτογράφηση πάνω από το Βόρειο Ατλαντικό

Αφού μελέτησε προσεκτικά όλες τις τεχνικές δυσκολίες της φωτογράφησης του νυχτερινού ουρανού από κινούμενο αεροπλάνο, ο αστροφωτογράφος Alex Merga αποφάσισε να απαθανατίσει τα άστρα του γαλαξία μας μέσα από ένα Boeing 747, ενώ ταξίδευε πάνω από το Βόρειο Ατλαντικό, σε μια πτήση από Νέα Υόρκη προς Λονδίνο.

Ο αστροφωτογράφος επίλεξε να πραγματοποιήσει την αποστολή του κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, καθώς είναι ορατό το φωτεινότερο τμήμα του γαλαξία μας από το Βόρειο Ημισφαίριο.

Τεχνικές

Δείτε ποιες τεχνικές χρησιμοποίησε ο Alex Merga για να εξουδετερώσει τις δυσκολίες της αστροφωτογράφησης από αεροπλάνο:

  1. Χρησιμοποίησε ευρυγώνιο φακό Canon 28mm f1.8 με τέρμα ανοιχτό το διάφραγμα και ρύθμισε την ευαισθησία της κάμερας (ISO) στα 1600 ASA, το μέγιστο για την «ταπεινή» Canon 450d που διέθετε.
  2. Χρησιμοποίησε τρίποδο, ένα ευέλικτο Gorillapod που στρίμωξε ανάμεσα στον ώμο του και την άτρακτο του αεροσκάφους.
  3. Σκεπάστηκε ολόκληρος με μια κουβέρτα, ο οποία κάλυπτε την φωτογραφική μηχανή και το παράθυρο, προκειμένου να εξουδετερώσει τις αντανακλάσεις από τα εσωτερικά φώτα του αεροπλάνου.
  4. Αντί να τραβήξει 1 φωτογραφία πολύ υψηλής έκθεσης, ο φωτογράφος προτίμησε να πάρει 93 λήψεις με έκθεση μέχρι 30 δευτερολέπτα, όπως την παρακάτω:
    galaxy1
    Όταν στη συνέχεια «ενώθηκαν» ψηφιακά οι επιμέρους λήψεις, προέκυψε μια φωτογραφία ισοδύναμης έκθεσης με 10 λεπτά, η οποία απεικονίζει το γαλαξία μας με εκπληκτική λεπτομέρεια:
    galaxy

Πηγή: inFlight.gr

Advertisements

Crop: Ένα σημαντικό εργαλείο

Είχα τραβήξει φωτογραφία ενός τοπίου που μου φαινόταν πολύ ωραίο. Γυρίζοντας στο σπίτι και βλέποντας τη φωτογραφία στην οθόνη του υπολογιστή διαπίστωσα ότι δε μου άρεσε καθόλου. Αποτέλεσμα ήταν να την παραμερίσω για αρκετό καιρό. Κάποια στιγμή που ξανάπεσα πάνω της, σκέφτηκα ότι αν έκοβα όλο το δεξί μέρος της φωτογραφίας και αρκετό από το πάνω, η φωτογραφία θα γινόταν πολύ καλύτερη. Μόλις έγινε το cropάρισμα, διαπίστωσα ότι το τοπίο με συγκινούσε περίπου το ίδιο όπως όταν το έβλεπα live. Είχα βρει ξανά το κάδρο που με είχε τραβήξει την πρώτη στιγμή, αλλά είχε χαθεί κάπου στην εκτέλεση της λήψης.

Αυτό είναι ένα μόνο παράδειγμα από πολλές φωτογραφίες που έχω σώσει κατά καιρούς. Η βιασύνη πολλές φορές δε με αφήνει να ρυθμίσω το κάδρο που πραγματικά μου «λέει κάτι» αλλά τραβάω στο περίπου ό,τι βλέπω μπροστά μου. Ευτυχώς σε κάποιες περιπτώσεις το crop μπορεί να διορθώσει το πρόβλημα.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Φωτογραφική κόντρα: DSLR vs smartphone

Canon DSLR

Φτάνοντας σε ένα ωραίο τοπίο όπου έλιωνε ένας παγετώνας και το νερό γινόταν ποτάμι, ξεκίνησα να στήνω το τρίποδο για να βγάλω φωτογραφία. Δεν είχα καν προλάβει να ρυθμίσω τα πόδια του, όταν διαπίστωσα ότι η σύζυγος είχε ήδη απαθανατίσει το τοπίο με το κινητό*. Σκέφτηκα: Κάτσε να βγάλω τη φωτογραφική, να πάρω μια κανονική φωτογραφία!

Συνέχισα με τη ρύθμιση του τριπόδου, έβγαλα τη φωτογραφική, την έδεσα στο τρίποδο και πήρα τη λήψη που ήθελα. Όταν γύρισα στο σπίτι έκανα μετατροπή από raw σε jpg ακολουθώντας το κλασικό workflow που έχω περιγράψει παλιότερα.

Αφού θαύμασα τις φωτογραφίες μου, κοίταξα και τις φωτογραφίες από το κινητό. Τελικά η διαφορά δεν ήταν τόσο μεγάλη όσο θα περίμενα.

Χρησιμοποίησα εξοπλισμό (μηχανή+υπερευρυγώνιος φακός+τρίποδο) που μου έχει κοστίσει γύρω στα 1600 ευρώ, τράβηξα σε raw χρησιμοποιώντας τη μέθοδο ETTR με UniWB για μέγιστη ποιότητα εικόνας, έκανα προσεκτικά τη μετατροπή από raw σε jpg. Στο κινητό ήταν όλα στο αυτόματο και βγήκε απευθείας ένα jpg αρχείο το οποίο δεν έχει πειραχθεί καθόλου. Η διαφορά των δύο φωτογραφιών είναι εμφανής -το κινητό έχει βγάλει τον ουρανό καμμένο-, δεν είναι όμως μεγάλη.  Τα σχόλια δικά σας.

Samsung Smartphone

(* )Δε μιλάμε για κάποιο φθηνό κινητό βέβαια, αλλά για  ένα android smartphone που μας έχει κοστίσει 350 ευρώ στο ξεστοκάρισμα, σχεδόν ένα χρόνο μετά την αρχική κυκλοφορία του. Δεν παύει όμως να είναι κινητό.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Φωτογράφιση προϊόντων

Είναι μια δύσκολη δουλειά, χρειάζεται οπωσδήποτε έναν επαγγελματία φωτογράφο για να υλοποιηθεί. Κι ένας ερασιτέχνης με μπόλικο μεράκι ίσως κάτι μπορεί να καταφέρει. Για να φωτογραφίσω αυτή τη μπομπονιέρα χρησιμοποίησα ένα φθηνό κινέζικο φλας με μια ομπρέλα στις 45 μοίρες αριστερά, και έναν ανακλαστήρα από αλουμινόχαρτο στις 50-60 μοίρες δεξιά. Για φόντο χρησιμοποίησα μια μαύρη κουβερτούλα που έχω αγοράσει γι’αυτό το σκοπό από γνωστό πολυκατάστημα με 3 ευρώ. Δεν έκανα περίπλοκους υπολογισμούς, απλά τα έστησα και τράβηξα τη φωτογραφία. Χύμα στο κύμα, με manual ρυθμίσεις στο περίπου. Εντέλει κατέληξα ότι αν είχα αναλωθεί σε υπολογισμούς και διαγράμματα, θα είχα ξοδέψει το χρόνο μου για να πετύχω περίπου το ίδιο αποτέλεσμα.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Ψηφιακό τουμπάνιασμα

Κάποιοι φωτογράφοι έχουν δώσει νέο νόημα στην έννοια ψηφιακή επεξεργασία, τη χρησιμοποιούν παντού και πάντα στο maximum. Η φωτογραφία με φυσικά χρώματα τείνει να είναι είδος προς εξαφάνιση. Χρόνια τώρα βλέπω συνεχώς φωτογραφίες στα flickr, photo.net, fredmiranda και εσχάτως στο tumblr, δεν αντέχω άλλο να βλέπω ψεύτικα χρώματα και αφύσικες HDR λήψεις. Ήμαρτον πια!

Photo by Allard Schager

Αυτό που μου τη δίνει περισσότερο είναι όταν βλέπω καταπληκτικές φωτογραφίες με φοβερό κάδρο και φωτισμό, τουμπανιασμένες με το φότοσοπ. Μου θυμίζουν τις τηλεοράσεις στα ράφια των καταστημάτων ηλεκτρονικών που τις έχουν σε ειδική ρύθμιση με πειραγμένα χρώματα και άπειρο κοντράστ. Δεν έχει σημασία ποια παίζει καλύτερα, σημασία έχει να τραβάει την προσοχή του πελάτη ένα χρωματιστό υπερθέαμα.

Όταν επεξεργάζομαι τις φωτογραφίες μου -κυρίως για να τις μετατρέψω από raw σε jpg-  έχω στο μυαλό μου την εικόνα που έβλεπα όταν τις τράβηξα. Τις «πειράζω» όσο χρειάζεται για να αναπαράγω αυτή την εικόνα. Μόλις φτάσω στο σωστό σημείο, σταματάω. Αν πάω λίγο παραπάνω πλέον δε μου λέει τίποτε η φωτογραφία, δεν βλέπω αυτό που με είχε παρακινήσει να κάνω το κλικ, δεν είναι δικό μου δημιούργημα.

Αν είσαι κι εσύ φίλος των υπεβολικά κορεσμένων χρωμάτων και των HDR: Δοκίμασε να ασχοληθείς με τη ζωγραφική, η φωτογραφία απλά σε περιορίζει. Δεν υπάρχει λόγος να προσπαθείς να ζωγραφίσεις πάνω από ένα τοπίο, καλύτερα να ζωγραφίσεις εξαρχής το τοπίο αυτό, όπως ακριβώς το θέλεις. Άσε που μπορεί να γίνεις διάσημος με τη ζωγραφική, ενώ με τη φωτογραφία το βλέπω χλωμό.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Μάθε ποιος (φωτογράφος) είσαι

Μια από τις φωτογραφίες που δεν θα είχα βγάλει αν η φωτογραφική μου τσάντα ήταν μεγαλύτερη και πιο βαριά

Με θυμάμαι για αρκετά χρόνια, όταν ετοιμαζόμουν για ταξίδι ή εξόρμηση να ετοιμάζω τη φωτογραφική μου τσάντα βάζοντας μέσα ό,τι είχα και δεν είχα από εξοπλισμό. Το αποτέλεσμα ήταν ένας βαρύς σάκος, εντελώς άβολος στη μετακίνηση. Όσο χρησιμοποιούσα το αυτοκίνητο ήταν όλα καλά, είχα το σάκο στο πορτ-μπαγκάζ και έβγαζα τη μηχανή όποτε χρειαζόταν διαλέγοντας τον κατάλληλο φακό. Το πρόβλημα ξεκινούσε όταν ήθελα να κάνω διαδρομή με τα πόδια ή με άλλο μέσο εκτός του αυτοκινήτου. Το βάρος του σάκου μου ήταν αφόρητο σε σημείο που πολλές φορές δεν έπαιρνα καθόλου τη μηχανή μαζί μου. Φέτος το καλοκαίρι έκανα κάτι που παλιότερα θα μου φαινόταν αδιανόητο, πήρα στις διακοπές τη μηχανή με μόνο ένα φακό. Πήρα και το τρίποδο μαζί μου, αλλά επειδή κοντεύει τα 2 κιλά δεν το κουβάλησα σε όλες μου τις βόλτες, μόνο σε επιλεγμένες.

Φυσικά είχε προηγηθεί μια μεγάλη εσωτερική αναζήτηση -πρέπει να κράτησε περί τα 2 χρόνια- που κατέληξε στο συμπέρασμα πως είμαι φωτογράφος συγκεκριμένου τύπου τοπίων (και πορτραίτων, αλλά είναι άσχετο με το θέμα μας).

Τα τοπία μου αρέσουν με:

  • φυσικά χρώματα, ισορροπία λευκού με απόλυτη ακρίβεια, όχι υπερβολικό κοντράστ, όχι υπερβολική επεξεργασία
  • να είναι ευρυγώνια ή υπερευρυγώνια η λήψη τους
  • επιθυμητή η παρουσία υγρού στοιχείου
  • απουσία έντονα χρωματισμένων ανατολών-δύσεων

Ζυγίζοντας όλα αυτά κατέληξα πως για να βγάζω φωτογραφίες που μου αρέσουν δεν χρειάζομαι τίποτε παραπάνω από τον υπερευρυγώνιο 10-22mm φακό μου. Αφαίρεσα από τη μηχανή το κινέζικο grip που έχω μόνιμα βιδωμένο και την κάνει τεράστια, ώστε να χωράει σε μια παλιά top-loaded τσάντα που υπάρχει από την εποχή που είχα μόνο ένα φακό. Αυτό ήταν, μια μικρή σχετικά ελαφριά και ευέλικτη τσάντα που μπορούσα να την πάρω παντού χωρίς ιδιαίτερο κόπο.

Γυρίζοντας από τις διακοπές έκανα τον απολογισμό μου και βγήκε θετικός. Ήταν λίγες οι φορές που αισθάνθηκα πως χρειαζόμουν ένα μακρύτερο φακό και δεν τον είχα. Οι βόλτες που πήρα μαζί μου τη μηχανή ενώ κανονικά θα την είχα αφήσει πίσω, ήταν συγκριτικά περισσότερες. Η μικρή τσάντα μου έκανε μεγάλη διαφορά σε σχέση με το 3κιλο γουρούνι. Πλέον έγινε θεσμός για μένα, εκτός σπιτιού μόνο ένας φακός και μόνο ο ευρυγώνιος.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Γνωριμία με το tumblr

Τον τελευταίο καιρό σκεφτόμουν σοβαρά να φτιάξω ένα blog στο tumblr. Είχα διαβάσει ότι το προτιμούν πολλοί φωτογράφοι γιατί υπάρχει μεγαλύτερο κοινό για να βλέπει τις φωτογραφίες και τελικά το αποφάσισα. Προς μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα ότι μέσα στο πρώτο μισάωρο οι φωτογραφίες μου είχαν τύχει τεράστιας αποδοχής. Στο πρώτο 24ωρο πιθανολογώ ότι κάποιες φωτογραφίες μου είχαν μεγαλύτερο αναγνωστικό κοινό σε σχέση με 3-6 μήνες έκθεσης στο flickr ή το wordpress. Ήταν τρελό! Μόλις πέρασαν μερικές ημέρες χωρίς να ανεβάσω φωτογραφία κόπασε η πολλή κίνηση, αλλά και πάλι είναι ικανοποιητική. Το συστήνω ανεπιφύλακτα!

Το δικό μου blog είναι το http://mamouhalos.tumblr.com και εκτός από τις παλιές φωτογραφίες που ανέβασα ήδη, θα ανεβάζω και νέες όταν βαριέμαι να γράψω συνοδευτικό κείμενο.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Ανάμεσα σε νερό

 

Από τη μια η λίμνη, από την άλλη η θάλασσα, ανάμεσα η βάρκα. Το τελευταίο φως του ηλιοβασιλέματος μου δίνει την ευκαιρία να πάρω μερικές λήψεις. Στήνω το τρίποδο και δοκιμάζω μερικές γωνίες,  όπως συνήθως η πρώτη είναι αυτή που τελικά μου αρέσει περισσότερο. Υποτίθεται ότι κάθε λήψη έρχεται για να βελτιώσει την προηγούμενη, στην πράξη όμως κάθε απόκλιση από το αρχικό κάδρο παύει να μου θυμίζει τη φωτογραφία που ήθελα να βγάλω. Μπορεί οι επόμενες φωτογραφίες να έχουν καλύτερες ρυθμίσεις για τη φωτεινότητα και το βάθος πεδίου, τους λείπει όμως αυτό το κάτι που μου είχε τραβήξει αρχικά την προσοχή. Αυτή τη διαπίστωση την έχω κάνει εδώ και πολλά χρόνια και συνεχίζω να παίρνω παραπάνω από μία λήψεις σε κάθε θέμα από ανασφάλεια. Ίσως κάποια στιγμή καταφέρω να πείσω τον εαυτό μου ότι μια λήψη μου αρκεί.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Χρήση των off-camera φλας σε manual mode

Αγοράσαμε εξωτερικά φλας, καλώδιο ή ασύρματους πομποδέκτες και είμαστε έτοιμοι να χρησιμοποιήσουμε για πρώτη φορά off-camera  φλας σε manual mode. Στήνουμε τα πάντα, ελέγχουμε αν λειτουργούν και ξεκινάμε. Υπάρχουν δύο επιλογές ως προς τον υπάρχοντα φωτισμό που χρειάζονται διαφορετική προσέγγιση.

  • Υπάρχει φυσικός φωτισμός στο χώρο. Στην περίπτωση αυτή πρέπει να φωτομετρήσουμε το υπάρχον φως του φόντου και να βρούμε τις σωστές ρυθμίσεις τις μηχανής μας ώστε να υποφωτίσουμε κατά 1-2 στοπ. Ακριβώς το ίδιο που είχαμε κάνει στη μέθοδο με το on-camera flash. Στη συνέχεια μεταβάλλουμε την ισχύ των φλας μέχρι να φωτιστεί σωστά το θέμα μας. Στην αρχή αλλάζουμε ανα στοπ μέχρι να βρούμε τη σωστή ρύθμιση στο περίπου και στη συνέχεια με πιο μικρά βήματα. Για να είμαστε σίγουροι κοιτάμε το ιστόγραμμα να είναι γεμάτο μέχρι τα δεξιά, χωρίς να έχει ακουμπήσει στη δεξιά άκρη. Όταν υπάρχει φυσικός φωτισμός, ακόμη και με ένα μόνο φλας σε ομπρέλα μπορούμε να πάρουμε υπέροχα αποτελέσματα.
  • Δεν υπάρχει φυσικός φωτισμός στο χώρο. Στην περίπτωση αυτή δεν έχουμε καμία άλλη πηγή φωτός εκτός από τα φλας. Το καλό είναι ότι έχουμε απόλυτη ελευθερία στις ρυθμίσεις που θα βάλουμε στη μηχανή, το κακό είναι πώς αν θέλουμε να βγει το φόντο ή κάποια συγκεκριμένα σημεία στη φωτογραφία φωτισμένα θα πρέπει να προνοήσουμε εμείς γι’ αυτό και να τοποθετήσουμε τα φλας με κατάλληλο τρόπο. Μπορούμε να ξεκινήσουμε με το key light, το φλας που θα δίνει το δυνατότερο φωτισμό στη φωτογραφία μας και να ρυθμίσουμε τη μηχανή μας και/η το φλας μέχρι να φωτίζεται σωστά το θέμα και να έχουμε ένα τέλειο ιστόγραμμα. Η μέθοδος είναι η trial and error και συνήθως 2-3 λήψεις αρκούν μέχρι να βρούμε το σωστό φωτισμό. Στη συνέχεια μπορούμε να τοποθετήσουμε τα υπόλοιπα φλας και να τα ρυθμίσουμε έτσι ώστε να δίνουν τον επιθυμητό φωτισμό χωρίς να αλλάξουμε τις ρυθμίσεις της μηχανής, μόνο μεταβάλλοντας την ισχύ τους. Βοηθάει όταν σβήνεις προσωρινά το key light γιατί μπορείς να εκμεταλλευθείς το ιστόγραμμα μέχρι να τα ρυθμίσεις.

Ενεργοποιούμε τα φλας να ανάψουν στην ισχύ που έχουμε ήδη προρυθμίσει και είμαστε έτοιμοι για φωτογράφιση με σκληρό φως. Στο επόμενο άρθρο θα γράψω για τους μετατροπείς φωτός που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ώστε να έχουμε μαλακό φως, γλυκές σκιές και όμορφα χρώματα στις φωτογραφίες μας.

Συγγραφή: Αndreas Langousis

Get a life!

Photo by San Diego Shooter

Η φωτογραφία είναι ένα σπορ μοναχικό. Όταν είσαι μόνος σου, χωρίς υποχρεώσεις, έχεις την πολυτέλεια να πηγαίνεις ξανά και ξανά σε κάποιο μέρος που σου έκανε «κλικ» μέχρι να πετύχεις το τέλειο φως. Μπορείς να περιμένεις υπομονετικά μέχρι να φύγουν τα σύννεφα ή μέχρι να δύσει ο ήλιος για να πάρεις την πολυπόθητη λήψη. Μπορείς να πάρεις τα όρη και τα βουνά μέχρι να βρεις το τέλειο θέμα και να το «παλεύεις» ένα δίωρο μέχρι να βεβαιωθείς ότι το έχεις καταγράψει από σωστή γωνία. Μπορείς να τη στήσεις όλη την ημέρα στο δρόμο στο σημείο που έχεις εντοπίσει το τέλειο φόντο μέχρι να περάσει ο κατάλληλος περαστικός που θα δέσει με αυτό. Μπορείς να κάνεις ότι γουστάρεις και στο τέλος να πάρεις την τέλεια, προσεγμένη από όλες τις απόψεις φωτογραφία.

Αν ένας άνθρωπος χρειάζεται τη μοναξιά για τους δικούς του προσωπικούς λόγους, η φωτογραφία είναι η τέλεια δραστηριότητα. Τι γίνεται όμως με τους υπόλοιπους ανθρώπους; Αξίζει να θυσιάσουν τη ζωή τους για μερικές φανταστικές λήψεις; Κάθε άνθρωπος κάνει τις επιλογές του.

Προσωπικά πιστεύω ότι κανένα χόμπι δεν αξίζει τόσο πολύ ώστε να μας απορροφήσει ολοκληρωτικά. Η ζωή είναι τόσο μικρή που δεν έχουμε την πολυτέλεια να τη σπαταλάμε. Μπορούμε να περνάμε πάρα πολύ καλά και να φωτογραφίζουμε τις όμορφες στιγμές μας. Έτσι απλά, χωρίς πολλή σκέψη, μια φωτογραφία της στιγμής. Μπορεί να μην έχει το τέλειο φόντο, θα έχει όμως το τέλειο συστατικό, τη χαρά. Τη δική μας χαρά. Αυτές οι φωτογραφίες είναι που αγαπάμε περισσότερο. Τις μοιραζόμαστε μόνο με τους δικούς μας ανθρώπους, όχι με κριτικούς φωτογραφίας.

Κάποια στιγμή θα βρεθούμε μπροστά σε ένα φανταστικό θέμα και θα το φωτογραφίσουμε. Ακόμη κι αν έχουμε οικογένεια ή υποχρεώσεις και μας πιέζει ο χρόνος, μια αξιοπρεπή φωτογραφία θα τη βγάλουμε. Όσο λιγότερο χρόνο έχεις, τόσο περισσότερο εκπαιδεύεσαι στο να παίρνεις το επιθυμητό αποτέλεσμα σε μια-δυο λήψεις. Αν το φως δεν είναι το κατάλληλο, απλά το ξεχνάς. Κάπου παρακάτω θα βρεθεί άλλο θέμα με το κατάλληλο φως.

Μπορούμε να συνδυάσουμε ζωή με φωτογραφία αρκεί να μη φωτογραφίζουμε με γνώμονα να αποσπάσουμε καλές κριτικές ή να γίνουμε γνωστοί. Να το κάνουμε για την τρέλα μας, για τον εαυτό μας και για την παρέα μας. Η φωτογραφία μπορεί να συνοδεύσει τις όμορφες στιγμές μας.

Συγγραφή: Αndreas Langousis