Τελευταία χρησιμοποιώ σπάνια το φωτογραφικό μου εξοπλισμό -σε βαθμό που φοβάμαι μήπως σκουριάσει- και δεν είναι παράδοξο να υπάρχουν φωτογραφίες σε κάρτες μνήμης και σκληρούς δίσκους μέσα σε συρτάρια. Έχω τουλάχιστον 2.000 φωτογραφίες που θέλουν βασική επεξεργασία και περιμένουν υπομονετικά να βγουν από την αφάνεια. Αυτός είναι και ο λόγος που αποφεύγω να τραβήξω νέες, φοβάμαι ότι θα γίνουν 3 ή 4 χιλιάδες και τότε θα είναι ακόμη πιο δύσκολο να βρω το χρόνο για να τις “εμφανίσω”. Σήμερα έψαξα και βρήκα μια φωτογραφία που είχα τραβήξει λίγο πριν την εκπνοή του 2011. Φυσικά σαν φωτογραφία είναι κακοτραβηγμένη και τεχνικά κάτω του μετρίου, έχει όμως “κάτι”. Ποδήλατο στη φύση, μια ανάσα ξεκούρασης δίπλα στη λίμνη, δεν χρειάζονται πολλά για να έχεις μια φωτογραφία που μιλάει από μόνη της.
Το σπήλαιο από πάγο
Δεν συνηθίζω να δημοσιεύω φωτογραφίες άλλων, όμως γι’ αυτή έκανα μια εξαίρεση. Από την πρώτη ματιά που της έριξα μου αιχμαλώτισε το βλέμμα. Το φως όπως περνάει μέσα από τα στρώματα του πάγου μοιάζει να δημιουργεί μαγευτικούς σχηματισμούς. Ας όψεται η οικονομική κρίση που μας έχει ξετινάξει, σε άλλη εποχή θα είχα ήδη βάλει στόχο ζωής να επισκεφθώ το εν λόγω σπήλαιο το οποίο είναι στην Ισλανδία και ονομάζεται Skaftafell. Τη φωτογραφία την έλαβα μέσω ενός chain mail, έψαξα αρκετά για να βρω τον ιδιοκτήτη αλλά η προσπάθεια ήταν άκαρπη. Μακάρι να βρεθεί και να του αποδώσω τα credits γιατί τέτοιες φωτογραφίες λίγοι μπορούν να τις βγάλουν και είναι κρίμα να εκμεταλλευόμαστε όλοι οι υπόλοιποι τον κόπο τους χωρίς καν να τους αναφέρουμε.
Στο βουνό
Επιτέλους τα κατάφερα να πάω μια εκδρομή στο βουνό! Υπήρχε χιόνι ψηλά και είπαμε μια μέρα να ανέβουμε για να φτιάξουν τα παιδιά χιονάνθρωπο, να παίξουν χιονοπόλεμο -κλασικά- και να φάμε ντόπια κρέατα -ακόμα πιο κλασικά-. Ήταν μια ωραία ηλιόλουστη μέρα χωρίς κρύο που την απολαύσαμε οικογενειακώς. Αφού τελείωσε η εκδρομή και πήραμε τον κατήφορο του γυρισμού, σκέφτηκα ότι δεν έβγαλα ούτε μια φωτογραφία. Σταμάτησα, πήρα τη μηχανή και πήγα λίγο πιο πέρα που μου πόζαραν κάτι προβατάκια σαν μοντέλα. Αφού πήρα μερικές λήψεις τα πρόβατα, πήρα κι άλλη μία χωρίς αυτά. Τελικά αυτή μου αρέσει περισσότερο, νομίζω έγραψε καλά το φως στα βουνά.
Γιατί έχω καιρό να ανεβάσω φωτογραφίες
Τον τελευταίο καιρό πέρασα κάθε ημέρα και κάθε νύχτα ασχολούμενος με ένα νέο project. Είναι μια ιστοσελίδα για αεροπορικά εισιτήρια, προσφορές και συμβουλές για οικονομικά ταξίδια. Παρότι νέα, ήδη έχει δείξει ότι έχει δυναμική να πάει πολύ καλά. Δυστυχώς αυτή μου η εμπλοκή, είχε μεγάλη επίπτωση στη μεγάλη μου αγάπη, τη φωτογραφία. Από όταν ξεκίνησα έχω τραβήξει ελάχιστες φωτογραφίες, κι αυτές βρίσκονται ακόμη στη μνήμη της φωτογραφικής μηχανής. Δεν υπάρχει χρόνος ούτε για να τις περάσω στον υπολογιστή. Η ίδια ομάδα που φτιάχνουμε το flydeals® ξεκινάμε ένα νέο project, ακόμη πιο περίπλοκο και χρονοβόρο, και θα το έχουμε έτοιμο σε μερικούς μήνες. Σε αυτούς τους μήνες θα συνεχίσω να τραβάω όποιο όμορφο τοπίο βρεθεί μπροστά μου -τις μετρημένες φορές που βγαίνω για βόλτα-, ή μια όμορφη στιγμή. Ίσως μετά τις γιορτές καταφέρω να ανεβάσω και καμιά όμορφη φωτογραφία. Μόλις ολοκληρωθεί η φάση της κατασκευής των ιστοσελίδων και ομαλοποιηθεί η δουλειά μου, ελπίζω να επιστρέψω δριμύτερος.
Καλές γιορτές με υγεία για όλους!
Το ντύσιμο του γαμπρού
Το ντύσιμο του γαμπρού πριν το γάμο αποτελεί παραδοσιακά ένα κοσμικό γεγονός όπου όλα μπορούν να συμβούν. Ειδικά αν υπάρχει τσίπουρο και μπόλικη τρέλα στην παρέα, ο φωτογράφος πρέπει να είναι σε εγρήγορση.
Στο συγκεκριμένο ντύσιμο του γαμπρού, ο χώρος ήταν σχετικά μικρός και ο κόσμος τόσο πολύς που δεν υπήρχε μέρος για να στήσω το light stand με την ομπρέλα που κουβαλούσα. Δεν απογοητεύτηκα, έβαλα ένα σκέτο φλας πάνω σε ένα ράφι να κοιτάει λοξά στο ταβάνι και τον πλαϊνό τοίχο. Η έκπληξη μου ήταν μεγάλη όταν ανακάλυψα ότι το σύστημα δούλευε σαν τεράστια ομπρέλα και έδινε ένα όμορφο μαλακό φως. Τόσο μαλακό, που το χρώματα έγραφαν καταπληκτικά στο φακό. Τελικά το ότι ήταν μικρό το δωμάτιο είχε κι ένα θετικό. Το αρνητικό ήταν ότι κουβαλούσα 10 κιλά εξοπλισμό για να χρησιμοποιήσω τελικά μόνο τα 2.
Κάποια στιγμή που γινόταν πανικός κατέβασα τη μηχανή χαμηλά και τράβηξα αυτή τη φωτογραφία. Το φως αφού ανακλάστηκε στο ταβάνι και στους τοίχους πέρασε από πολλά κορμιά που δημιούργησαν σκιές. Ευτυχώς έμεινε αρκετό για να φωτίσει τα χαμηλά μέρη του δωματίου και να γράψουν στο φακό. Εντέλει, αυτή είναι η αγαπημένη μου φωτό από το σετ.
